انوار هدايت، مجموعه مباحث اخلاقى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٠٦ - خطر تصوّف

خطر تصوّف‌

٢٠

يا اباذَر، يَكُونُ فى آخِرِ الزَّمانِ قَومٌ يَلبَسُونَ الصُّوفَ فى صَيفِهِم وَشِتائِهِم يَرَوْنَ انَّ لَهُمُ الفَضلَ بِذلِكَ عَلى‌ غَيرِهِم اولئِكَ تَلعَنَهُم مَلائِكَةُ السَّماواتِ وَالأرضِ.

اى ابوذر، در آخرالزّمان گروهى‌اند كه لباس پشمى در تابستان و زمستان مى‌پوشند و گمان مى‌كنند با اين كار بر ديگران برترى دارند. اينان كسانى‌اند كه ملائكه آسمان‌ها و زمين لعنتشان مى‌كنند.

نور هدايت‌

در حديث مورد بحث، پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله اشاره به مطلب مهم و سربسته‌اى كرده و آن اين است كه در آخر الزّمان جمعيّتى مى‌آيند كه در تابستان و زمستان لباس پشمى مى‌پوشند و اين كار را براى خود نشانه فضيلت مى‌دانند. آنها از جمله كسانى‌اند كه ملائكه آسمان و زمين لعنتشان مى‌كنند.

در معناى حديث دو احتمال وجود دارد:

نخست اينكه مراد حضرت رياكاران است. انسان‌هاى رياكار و خودبرتربين، در تابستان كه مردم لباس‌هاى نازك مى‌پوشند، لباس‌هاى ضخيم (پشمين و خشن) به تن مى‌كنند و در واقع مى‌خواهند در بين مردم به زهد و تقوا و فضيلت معروف و انگشت‌نما شوند. و اين لباس شهرت است. اگرچه برخى علما