انوار هدايت، مجموعه مباحث اخلاقى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٠ - صدقات جاريه (فرزند صالح)

به دستور پيامبر چاهى را به نيّت مادرش حفر كرد و نامش را «بئر امّ سعد» نهاد و در دسترس عموم قرار داد.

رسول اعظم صلى الله عليه و آله فرمود:

«اذا ماتَ الانسانُ انقَطَعَ عَمَلُهُ الّا مِن ثَلاثٍ: عِلمٍ يُنتَفَعُ بِهِ او صَدَقَةٍ تَجري لَهُ او وَلَدٍ صالحٍ يَدعُو لَهُ‌

؛ وقتى انسان مى‌ميرد عملش قطع مى‌شود و چيزى بر كارهاى خويش نمى‌افزايد مگر از سه راه: اوّل آنكه از وى علمى به جاى مانده باشد كه از آن نفعى برده شود. دوم اينكه صدقه‌اى كه به نيّت او به جريان افتد. سوم اينكه از وى فرزند صالحى بماند كه برايش دعا كند». [١]

صدقات جاريه (فرزند صالح)

فرزند صالح همانند صدقات جارى براى والدين در عالم برزخ موجب پاداش است. گاهى فرزند صالح براى پدر و مادرش استغفار مى‌كند و خداوند در برزخ آنان را مشمول عفو و رحمت خود قرار مى‌دهد.

گاه فرزند كار خوبى مى‌كند بى‌آنكه به ياد پدر و مادرش باشد، ولى چون آن كار خوب محصول تربيت صحيح والدين بوده، خداوند در برزخ آنان را از كار خير فرزندشان برخوردار مى‌سازد و به عذابشان خاتمه مى‌دهد.

عَن النَّبىّ صلى الله عليه و آله قال: مَرَّ عيسى‌ بنُ مَريَمَ عليه السلام بِقَبرٍ يُعَذَّبُ صاحِبُهُ ثُمَّ مَرَّ بِهِ مِن قابِلٍ فإذا هُوَ لَيسَ يُعَذَّبُ فَقالَ: يا رَبّ مَرَرتُ بِهذا القَبرِ عامَ اوَّلٍ فَكانَ صاحِبُهُ يُعَذَّبُ ثُمَّ مَرَرتُ بِهِ العامَ فَإذا هُوَ لَيسَ يُعَذَّبُ فَأوحَى اللّهُ عَزَّ وَجَلَّ الَيهِ: يا رَوحَ اللّهِ إنَّهُ ادرَكَ لَهُ وَلَدٌ صالِحٌ فَأصلَحَ طَريقاً وَآوى‌ يَتيماً فَغَفَرتُ لَهُ بما فَعَلَ ابنُهُ‌

؛ رسول اكرم صلى الله عليه و آله فرمودند: حضرت مسيح عليه السلام بر قبرى گذر كرد كه صاحب آن در عذاب بود. سال بعد از كنار همان قبر گذشت و صاحب قبر را معذّب نيافت، از پيشگاه الهى درخواست كرد كه او را از علّت تغيير وضع آگاه سازد. خداوند به حضرت مسيح وحى فرستاد كه‌

[١]. بحارالانوار، ج ١، ص ٧٦.