انوار هدايت، مجموعه مباحث اخلاقى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٤ - عالمان هوىپرست قرن بيستم

همچون ثمرة بن جندب و ابوهريره تصحيح مى‌كرد و به‌محض اينكه بر اثر مظالم و خيانت‌هايش مورد بازخواست مسلمين قرار مى‌گرفت از آن عالمان براى تبرئه خود كمك مى‌گرفت. آنها با گرفتن اندكى رشوه به‌عنوان اينكه سال‌ها در مصاحبت رسول اكرم صلى الله عليه و آله بودند احاديثى برابر با مذاق حكومت معاويه و براى پاك كردن او، از قول پيامبر صلى الله عليه و آله جعل مى‌كردند و به خورد توده مردم كه از خطّ تحقيق و علم جدا بودند مى‌دادند و با استفاده از ايمان مردم به پيامبر چنين به مردم القا مى‌كردند كه كارهاى معاويه بر طبق اصول اسلام و سنّت رسول خداست. و از همين راه بود كه پايه‌هاى حكومت اموى به‌عنوان حكومت مذهبى و جانشينى رسول اكرم صلى الله عليه و آله محكم و استوار مى‌شد.

بدبختى در اين بود كه عالمان اهل هوى براى پيشبرد امويان و عبّاسيان هم خودشان جعل حديث مى‌كردند و هم به احاديثى كه اسلاف خائن آنان جعل كرده بودند تكيه مى‌زدند و با پخش و شرح و ذكر آن احاديث قلّابى و دروغين، اكثريّت مردم را كه خودِ آنان از اسلام بى‌اطّلاع نگاه داشته بودند، نسبت به وضع بنى‌اميّه و بنى‌عبّاس تسليم و راضى مى‌كردند و اگر هم اعتراضى از سوى مردم مى‌شد بلافاصله توجيه مى‌كردند و از اين طريق بزرگ‌ترين ضربه‌ها را در مقابل دريافت دينار و درهمى ناچيز به اسلام و انسانيّت مى‌زدند.

عالمان هوى‌پرست قرن بيستم‌

آنان كه آتش جنگ جهانى اوّل را برافروختند و ميليون‌ها انسان بيگناه را به كام آتش جنگ سوزاندند، از فارغ‌التحصيل‌هاى دانشگاه و دانشكده بودند.

آنان كه آتش جنگ جهانى دوم را شعله‌ور ساختند و نزديك به سى ميليون انسان را در آتش خودخواهى و هوى‌و هوس خود خاكستر كردند و هزاران خانه و مدرسه و كودكستان و بيمارستان را با اهلش نابود كردند، تحصيل‌كرده‌هاى دانشگاه و دانشكده بودند.