انوار هدايت، مجموعه مباحث اخلاقى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٤ - رابطه ايمان و تقوا با روشنبينى
حجابها از فكر و قلب آدمى است.
در آيات مختلف به رابطه ايمان و تقوا با روشنبينى اشاره شده است، از جمله در آيه ٢٩ سوره انفال مىفرمايد: « «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرقَانًا»؛ اى كسانى كه ايمان آوردهايد، اگر تقواى الهى پيشه كنيد و از گناهان بپرهيزيد خداوند وسيلهاى براى شناخت حق از باطل براى شما قرار مىدهد».
و در آيه ٢٨٢ سوره بقره مىفرمايد: « «وَاتَّقُوا اللَّهَ وَ يُعَلّمُكُمُ اللَّهُ»؛ تقواى الهى پيشه كنيد و خداوند شما را علم و دانش مىآموزد».
در آيات ٢٨ و ٢٩ سوره حديد نيز اين معنى با صراحت آمده است كه اگر ايمان بياوريد و تقوا پيشه كنيد خداوند نورى براى شما قرار مىدهد كه در پرتو آن بتوانيد گام برداريد.
رابطه اين دو، علاوه بر جنبههاى معنوى كه بعضاً براى ما ناشناخته است، از نظر تحليل عقلى قابل درك است، زيرا بزرگترين مانع شناخت و مهمترين حجاب بر قلب آدمى هوىو هوسهاى سركش و آمال و آرزوهاى دور و دراز و اسارت در چنگال مادّه و زرق و برق دنياست كه به انسان اجازه نمىدهد قضاوت صحيح كند و چهره حقايق را چنان كه هست ببيند. هنگامى كه در پرتو ايمان و تقوا اين گرد و غبارها فرو نشست و اين ابرهاى تيره و تار از آسمان روح كنار رفت، آفتاب حقيقت بر صفحه قلب مىتابد و حقايق را چنان كه هست درمىيابد و لذّاتى وصفناشدنى از اين درك صحيح و عميق نصيب مؤمن مىشود و راه خود را بهسوى اهداف مقدّسى كه دارد مىگشايد و پيش مىرود.
آرى تقواست كه به انسان آگاهى مىدهد، چنانكه آگاهىها به انسان تقوا مىبخشد. يعنى اين دو در يكديگر تأثير متقابل دارند. ازاينرو در حديث معروفى مىخوانيم:
«لَولا انَّ الشَّياطينَ يَحُومُونَ عَلى قُلوبِ بَني آدَمَ لَنَظَروا الى مَلَكوتِ السَّماواتِ
؛ هرگاه شياطين و خوهاى شيطانى بر قلبهاى آدميان مسلّط