اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٢ - يك دستور مهم بهداشتى
اين روى غالباً لاغراندام مىنمايند ولى بزرگى روح آنها كفايت از كمبود جسم و صِغَر حجم پوست و استخوان مىكند، روحى كه قوام جسم هم به آن است و اگر نباشد جسمى پايدار نخواهد بود، و به قول شاعر:
|
تن همى نازد به خوبى و جمال |
روح پنهان كرده كرّ و فرّ وبال |
|
|
گويدش كاى مزبله تو چيستى |
چند روز از پرتو من زيستى |
|
|
غنج و نازت مى نگنجد در جهان |
باش تا كه من شوم از تو نهان |
|
|
سبزهها گويند ما سبز از خوديم |
خرم و خندان و بس زيبا شديم |
|
|
فصل تابستان بگويد كاى امَمْ [١] |
خويش را بينيد چون من بگذرم» [٢] |
گرسنگى و پيامد لاغراندامى آن، از پرخورى و پيامد ميراندن زيركى و فطانت
(البطْنَة تُميتُ الفِطْنَة)
مسلماً؛ بهتر است گرسنگى كه همچون ابرى باران حكمت از آن مىريزد
(الجوع سحاب يمطر الحكمة)
قطعاً سزاوارتر و شايستهتر است، از پرخورى كه عاملى مؤثر براى عروض خواب بر انسان است، خوابى كه برادر مرگ است
(النوم اخُ الموت)
و همچنانكه در مرگ استكمالى نيست و دست از عمل كوتاه است، در خواب هم استكمالى نخواهد بود، خوابى كه انسان را از عبادات نيمهشبى محروم و از فيض اعظم و گنجينه پرثمر سحرى و راز و نياز در خولتگه راز عاشقى باز مىدارد و به قول مرحوم شيخ بهائى:
[١]. امم جمع امّت به معنى جماعت است.
[٢]. نقل از اسرار الحكم سبزوارى، صفحه ٥٣٩.