در قرآن كريم ازدياد ايمان و توكّل بر پروردگار از آثار قرائت قرآن به شمار آمده است. در سوره انفال چنين فرمايد: (... وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آياتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَاناً وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ): «... و زمانى كه آيات خداوند بر آنها تلاوت مى‌شود، ايمان مؤمنين به خدا زياد و بر پروردگار توكّل مى‌كنند». [١]

در جاى ديگر تواضع و به خاك افتادن و گريه از خوف خداوند را ارمغان قرائت قرآن به حساب مى‌آورد: (إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُ الرَّحْمَنِ خَرُّوا سُجَّداً وَبُكِيّاً): «... زمانى كه آيات پروردگار بر آنها تلاوت مى‌شود به صورت سجده بر خاك افتاده و مى‌گريند». [٢]

تا به اينجا چهار اثر ذكر شد: ١- ازدياد ايمان، ٢- توكّل بر پروردگار، ٣- تواضع و به خاك افتادن، ٤- گريه از خوف خدا. حال به بعض ديگر از آثار در روايات مى‌پردازيم:

٥- نورانيت خانه، ٦- ايجاد خير كثير، ٧- تمتّع و بهره بردن ديگران از قرائت قارى قرآن، ٨- درخشندگى و نورافشانى خانه‌اى كه در آن قرآن تلاوت مى‌شود براى اهل آسمان، همچنانكه ستارگان آسمانى براى اهل دنيا نورافشانى مى‌كنند و در واقع خانه‌هائى كه در آن قرآن خوانده مى‌شود ستارگان زمين براى اهل آسمان هستند. (قال النبى (صلى الله عليه وآله‌)

: «نَوّروا بيوتَكم بتلاوة القرآن! ... فانّ البيت اذا كثُرَ فيه تلاوة القرآن كثر خيرهُ و امتَعَ اهلَه و اضاءَ لاهل السماء كما تَضى‌ء نجوم السماء لاهل الدنيا»). [٣]

٩- رفع عذاب: قال النبى (صلى الله عليه وآله):

«لا يُعَذِّبُ الله قلبا وعى القرآن»:

«عذاب‌

[١]. سوره الانفال، آيه ٢.

[٢]. سوره مريم، آيه ٥٨.

[٣]. عدة الداعى، صفحه ٩- ٢٦٨.