اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٨ - ١١- مردم از آنها در امانند

دورى مى‌گزيند، مثلا اگر زمينه عملى فراهم شده كه عرضُ و آبروى شوهرش در خطر است، ترسيده و دست را به آن عمل آلوده نمى‌كند». [١]

٢- قال رسول‌اللّه (صلى الله عليه وآله):

«مَنْ وَقى شَرَّ ثلاث فَقَدْ وَقى الشَرَّ كُلَّه: لقلقة و قبقَبةٌ و ذَبْذَبَةٌ فَلَقْلَقَتهُ لسانهُ وَ قَبْقَبَتُه بَطْنُه و ذَبْذَبَتُه فَرجُه»:

«كسى كه بپرهيزد از شرّ سه چيز، پس پرهيز كرده است از جميع شرور

: لَقْلَقه و قَبْقَبَه و ذَبْذَبَة، پس لقلقه او، زبان او و قبقبه او شكم او و ذبذبه او آلت شَهَوى او است» [٢]

حضرت در اين روايت منشأ جميع شرارتها و بديها را، سه چيز معرفى كردند، كه به هر نسبت تحت كنترل عقل قرار گيرد، به همان نسبت از بديها و زشتيهاى فرد كاسته مى‌شود «اعاذَنَا الله من شرور هذه الثلاثة».

در پايان به گلستان الهى و ديوان اشعار او رويم، وى در ذيل اين فراز (وشرورهم مأمونه) چنين نغز مى‌سرايد:

[١]. نهج‌البلاغه، كلمات قصار، كلمه ٢٢٦ فيض و ٢٣٤ صبحى صالح.

[٢]. مستدرك، جلد ٢، ص ٣٠١؛ ميزان الحكمة، جلد ٥، صفحه ٤٤.