اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠١ - درمان بيمارىهاى زبان
درمان بيمارىهاى زبان
درمان بيمارىهاى زبان: براى درمان بيمارى جانكاه و جانفرسا نسخهاى با ٦ دارو تجويز مىكنيم كه اگر حتى يكى از اين داروها به طور صحيح مصرف و به كار بسته شود درمان حاصل مىگردد و خداوند متعال توفيق دهد كه اولين مصرف كننده اين داروها خود نگارنده اين نسخه باشد.
١. سكوت: در روايات به ما دستور دادهاند در جايى كه لازم نيست سخن مگوئيد، زيرا هرچه حرف زيادتر، احتمال خطا و گناه بيشتر است. همچنان كه هرچه نوشتن بيشتر، غلط و اشتباه بيشتر، اگر انسان دست به قلم نشود و چيزى ننگارد دچار اشتباه نمىشود و اگر هم حرفى نزند دچار لغزش و خطا و معصيت نمىگردد، پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله) فرمودند: «لا يسلم احد من الذنوب حتى يخزن لسانه»: «احدى از گناهان سالم و مصون نمىگردد، مگر اين كه زبانش را پنهان كند» از اين روايت استفاده مىشود كه زبان منشاء و كليد تمام ذنوب است، زيرا حضرت فرمودند: (الذنوب) مىدانيم جمع محلى و مزيّن بالف و لام افاده عموم مىكند، يعنى تمام گناهان و به غير از زبان را هم نفرمودند كه كنترل كن، اشتباه نشود كسى نمىخواهد بگويد در جايى كه وظيفه سخن گفتن است، خموش بودن نيكوست.