اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠ - مقدمه مولف

بسم اللّه الرحمن الرحيم‌

[مقدمه مولف‌]

الحمدلله ربّ العالمين و الصلاة والسلام على خير خلقه محمّد وآله الطيبين الطاهرين المعصومين سيّمابن عمّه و وصيه اسداللّه الغالب على بن ابيطالب ولعنة اللّه على اعدائهم اجمعين الى قيام يوم الدّين.

سپاس خالقى را كه به مخلوقاتش لباس وجود پوشانيد؛ و انسان را از ميان آنهابا اين كه مقتضاى‌ (خُلِقَ الانْسانُ ضِعُيْفاً [١]) در نهايت ضعف بود، اشرف موجودات و گل سرسبد دستگاه آفرينش قرار داد و در كتاب تشريعش تقوى را ملاك برترى و كرامت او معرفى نمود (انَّ اكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللّهِ اتْقيكُمْ) [٢] و با فرمان‌ «اتَّقُوا» امر كرد كه آن را با قلم اراده از مرحله ذهنيّت به مرحله عينيّت رسانند و در متن صفحات كتاب تكوين بنگارند تا زمينه مصاحبت با حق جل و علا را فراهم نمايند كه‌ (انَّ اللّهَ مَعَ الْمُتّقِين) [٣]

سپس خود را به اين وصف ستود (هو اهل التّقوى واهل المغفرة) [٤] و با

[١]. سوره نساء، آيه ٢٨.

[٢]. سوره حجرات، آيه ١٣.

[٣]. سوره بقره، آيه ١٩٤.

[٤]. سوره مدّثر، آيه ٥٦.