ناراحت مى‌شود، ولى خودش ربايى مى‌خورد كه كوچك‌ترين جزء آن مثل زناى با مادرش در خانه كعبه است و يك درهمش از حيث گناه برابر با ٣٠ زنا است كه تمامش با محرم مثل خاله و عمه است، چرا بايد اينقدر ابهّت گناه براى ما شكسته شود.؟!

آيا به نظر شما شراب خوردن قبيح‌تر است يا دروغ گفتن، در جامعه ما اوّلى قبيح‌تر است، در حالى كه امام باقر (عليه السلام) مى‌فرمايند:

«انّ الله جَعَل لِلشَرّ أقْفالًا وجَعَلَ مَفاتيح تلك الاقفال الشرابَ، والكِذبُ شَرٌّ مِن الشّراب» [١]

: «خداوند قرار داد براى شرّ قفل‌هايى، و كليد آن را شراب نهاده است يعنى- شراب موجب ايجاد شرور مى‌شود، زيرا در آن حال سكر و مستى احتمال اين كه انسان مست به هر كار شرّى دست بزند هست- و همچنين كذب (دروغ) را بدتر از شراب معرفى كرده»، (يعنى دروغ بدتر و شرورتر از شرابى است كه خود كليد شرور است).

از اين روايت فهميده مى‌شود كه در مكتب نجات‌بخش اسلام دروغ از شراب خوردن قبيح‌تر و در نتيجه گناهش بيشتر است، ولى در نزد به ظاهر مسلمانان عكس اين مطلب صادق است، آيا بين اسلام با اين مسلمانان و بين مكتب امام صادق (عليه السلام) و اين شاگردان منسوب به اين مكتب هماهنگى ديده مى‌شود؟ خداوند هرچه بيشتر ما را با مكتبش آشنا گرداند و توفيق دهد كه علم ما از عمل ما جدا نگردد، بلكه دست عمل را گرفته ره طى كند. انشاءالله تعالى.

٥. زبان ابزارى براى تحقق گناهان متنوّع است، ديگر ابزارهاى گناه، اينقدر گناه متنوّع و متفاوت ندارند، مرحوم فيض در محجةالبيضاء و غزالى در احياءالعلوم ٢٠ گناه كبيره را شمرده‌اند كه از زبان صادر مى‌شود و استاد در كتاب (زندگى در پرتو اخلاق) ٣٠ گناه را شمارش كرده‌اند، و فرد ديگرى ٢٠٠

[١]. بحارالانوار، جلد ٧٢، صفحه ٢٣٦/ ميزان الحكمة، جلد ٥، صفحه ٤٢.