جنبه معنوى هم ارسال رسل و انزال كتب شده تا ما را از حضيض ذلت به رفيع منزلت و از گودال مذلت به قله شرافت رهنمون سازد و در نهايت به مفهوم كلمه كوتاه ولى پرمحتواى كمال برسيم، آن را در آغوش گرفته و مأنوس با آن باشيم، اگر به اين درجه رسيم ديگر جايى براى سؤال نيست كه چرا مى‌خواهى متكامل شوى، زيرا اين غايةالغايات است كه مافوقش هدف و غرضى نيست.

بعد از تبيين حكم عقل ببينيم نقل چه مى‌گويد: در اينجا ٦ آيه را زير ذره‌بين مطالعه قرار مى‌دهيم، تا دريابيم خداوند متعال هدف آفرينش را چگونه در كتاب خود ترسيم نموده است:

١. (اللّهُ الَّذى خَلَقَ سَبْعَ سَموات وَمِنَ الارضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الامرُ بَيْنَهُنّ لِتَعْلَموُا انَّ اللّه عَلى كُلِّ شَى‌ء قَدِيرٌ وَأَنَّ اللّهَ قَدْ احاطَ بِكُلِّ شَىْ‌ء عِلْماً) [١]: «خدايى كه خلق كرد هفت آسمان را و از زمين هم هفت طبقه را نازل مى‌شود. امر و فرمان او بين آسمانها و زمينها براى اين كه بدانيد خداوند بر هر چيزى قادر و بر هر چيزى احاطه علمى دارد».

٢. (وَما خَلَقْتُ الجِنَّ وَالانْسَ إِلّا لِيَعْبُدُونِ) [٢]: «خلق نكردم جن و انس را مگر براى اين كه عبادت كنند مرا).

٣. (الَّذِى خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيوةَ لِيَبْلُوَكُم ايُّكُمْ احْسَنُ عَمَلًا) [٣]: «خداوند خلق كرد مرگ و زندگى را تا آزمايش كند شما را كه كداميك از حيث عمل برترى داريد».

٤. (وَ لَوْ شاءَ ربُّكَ لَجَعَلَ النّاسَ امَّةً واحِدَةً ولا يَزالوُنَ مُخْتَلِفينَ- الّا مَنْ رَحِمَ‌

[١]. سوره طلاق، آيه ١٢.

[٢]. سوره ذاريات، آيه ٥٦.

[٣]. سوره ملك، آيه ٢.