اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٦ - ٣- روش آنها تواضع است

برفتارند با مردم فروتن‌

نيارند از تواضع بر زبان من‌

تواضع پيشه‌كن كز خودپرستى‌

درافتى ناگه از بالا به پستى‌

سر از باد تكبر دار خالى‌

كه آتش بارد اين باد خيالى‌

ميازار از تكبرخلق و هشدار

كه اين خوى بدت روزى كندخار

مبين‌خودراكه خودبين همچوشيطان‌

نبيند تا ابد الطاف يزدان‌

غرور و خودپسندى گشته معجون‌

به طبع مردم نالايق دون‌

تواضع خلق مردان كريم است‌

تكبر خوى اوغاد [١] لئيم است‌

تواضع خاك را سرو چمن كرد

تواضع قطره را دُرّ عدن كرد

ببين در خويش عجز و بينوايى‌

مبين در كس بكبر و خودنمايى‌

كه تنها پادشاه فرد سبحان‌

مقام كبريايى راست شايان‌

به رازى كز زبان عشق گوئيم‌

ز دل نقش تكبر پاك شوئيم‌

نبيند عاشق صادق پديدار

دراين گلشن به‌غيراز خويشتن‌خار

خلايق را كه مرآت جمالند

نكو بيند كه در حدّ كمالند