آنها به آنچه جاهلان از آن وحشت دارند انس گرفته‌اند در دنيا با بد نهايى زندگى مى‌كنند كه ارواحشان به جهان بالا پيوند دارد. آنها خلفاى الهى در زمين‌اند و دعوت كنندگان به دين خدا. آه آه چقدر اشتياق ديدار آنها را دارم». [١]

آرى از چيزهايى كه جاهلان از آن وحشت دارند، ولى پرهيزكاران با آنها مأنوس‌اند، جاهلان از تنهايى خوف دارند، و زمزمه زبان قلب آنها اين است، خواهى نشوى رسوا همرنگ جماعت شو، ولى متّقى گويد هم‌رنگ جماعت شدنت رسوايى است،

«لا تَسْتَوحشوا فى طَريقِ الهُدى لقِلّةِ اهلِه‌»

[٢]: «در مسير هدايت و حق از كمى ياور احساس وحشت نكنيد» اگر همه در خط شرق و غرب هستند تو در مسير نه شرقى نه غربى سير كن و بمان و وحشت نداشته باش كه راه همين است و بس. پس روح ايمان يقين است، بايد عبادت مرد تا به مقام يقين رسيد.

قرآن مى‌فرمايد: «وَاعْبُد رَبَّك حَتّى يَاْتَيَك اليَقينُ» [٣] تفسير معروف اين كلام چنين است كه عبادت كن تا زمان مرگ (يقين را كنايه از مرگ مى‌گيرد) زيرا در آن لحظات انسان يقين مى‌كند، كه تمام ابلاغات رُسُل و ائمه عليهم‌السّلام حقيقت بوده است، در آن لحظات شهود حاصل شده، پرده‌ها كنار رفته، و حقايق را زير سايه نور يقين مى‌بيند، مفسرين شاهدى بر اين تفسير كه يقين كنايه از مرگ است ذكر كرده‌اند، و آن اين است: «كُنّا نُكذِّبُ بيَومِ الدِّينِ- حَتّى أَتانَا اليقينُ» [٤]: «ما تكذيب قيامت را مى‌كرديم تا اينكه مرگ به سوى ما آمد» (و در آن لحظه يقين به گفتار الهى كرديم).

[١]. نهج‌البلاغه، كلمات قصار، كلمه ١٣٩ فيض‌الاسلام و ١٤٧ صبحى صالح‌

[٢]. نهج‌البلاغه، خطبه ٢٠١ صبحى صالح- ١٩٢ فيض‌الاسلام.

[٣]. سوره حجر آيه ٩٩.

[٤]. سوره المدثّر آيات ٤٦ و ٤٧.