فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٨٤ - رفاه خائفان
عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ ...
وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً. [١]
انسان (٧٦) ٥ و ١٢ و ٢١
١٠٦. جامههاى ابريشمى سبز رنگ و دستوارههاى سيمين، برخى ابعاد رفاه ابرار در بهشت:
إِنَّ الْأَبْرارَ ... وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً ...
عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ وَ حُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ ....
انسان (٧٦) ٥ و ١٢ و ٢١
١٠٧. سايههاى دلانگيز، ميوههاى رام گشته در دسترس و جامهاى نقرهاى و كوزهها و ظرفهاى بلورين، از ويژگيهاى رفاه ابرار در بهشت:
إِنَّ الْأَبْرارَ ... وَ جَزاهُمْ ... جَنَّةً ... مُتَّكِئِينَ فِيها ... وَ دانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلالُها وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُها تَذْلِيلًا وَ يُطافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَ أَكْوابٍ كانَتْ قَوارِيرَا. [٢]
انسان (٧٦) ٥ و ١٢-/ ١٥
٢. رفاه اصحاب يمين
١٠٨. قرار گرفتن اصحاب ميمنه در زير سايه درختان سدر و درختان پر برگ و درختانى با سايه كشيده و گسترده:
وَ أَصْحابُ الْيَمِينِ ما أَصْحابُ الْيَمِينِ فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ وَ طَلْحٍ مَنْضُودٍ وَ ظِلٍّ مَمْدُودٍ.
واقعه (٥٦) ٢٧-/ ٣٠
١٠٩. بهرهمندى اصحاب ميمنه از نعمت آبشارها در بهشت:
وَ أَصْحابُ الْيَمِينِ ما أَصْحابُ الْيَمِينِ وَ ماءٍ مَسْكُوبٍ.
واقعه (٥٦) ٢٧ و ٣١
١١٠. اصحاب ميمنه در بهشت برين با ميوههاى در دسترس و نزديك، در رفاه كامل:
وَ أَصْحابُ الْيَمِينِ ... فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ وَ طَلْحٍ مَنْضُودٍ وَ ظِلٍّ مَمْدُودٍ وَ ماءٍ مَسْكُوبٍ وَ فاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ لا مَقْطُوعَةٍ وَ لا مَمْنُوعَةٍ.
واقعه (٥٦) ٢٧-/ ٣٣
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ ... فَهُوَ فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ قُطُوفُها دانِيَةٌ كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً ....
حاقّه (٦٩) ١٩ و ٢١-/ ٢٤
٣. رفاه خائفان
١١١. بهرهمندى خائفان از مقام پروردگار، از رفاه و آسايش گسترده در بهشت:
وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ ذَواتا أَفْنانٍ فِيهِما عَيْنانِ تَجْرِيانِ فِيهِما مِنْ كُلِّ فاكِهَةٍ زَوْجانِ مُتَّكِئِينَ عَلى فُرُشٍ بَطائِنُها مِنْ إِسْتَبْرَقٍ وَ جَنَى الْجَنَّتَيْنِ دانٍ فِيهِنَّ قاصِراتُ الطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لا جَانٌ كَأَنَّهُنَّ الْياقُوتُ وَ الْمَرْجانُ هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ وَ مِنْ دُونِهِما جَنَّتانِ مُدْهامَّتانِ فِيهِما عَيْنانِ نَضَّاخَتانِ فِيهِما فاكِهَةٌ وَ نَخْلٌ وَ رُمَّانٌ فِيهِنَّ خَيْراتٌ حِسانٌ حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِي الْخِيامِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لا جَانٌ مُتَّكِئِينَ عَلى رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَ عَبْقَرِيٍّ حِسانٍ.
الرّحمن (٥٥) ٤٦ و ٤٨ و ٥٠ و ٥٢ و ٥٤ و ٥٦ و ٥٨
و ٦٠ و ٦٢ و ٦٤ و ٦٦ و ٦٨ و ٧٠ و ٧٢ و ٧٤ و ٧٦
[١] . «شراباً طهوراً» به معناى شراب بسيار پاكيزه و دور ازهرگونه آثار ناپاكى و ناگوار است و بر اساس روايت امام صادق عليه السلام شرابى است كه بهشتيان را از هرگونه آلودگى پاك مىسازد. (مجمعالبيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٦٢٣)
[٢] . «اناء» (مفرد «آنية») به معناى ظرف و «كوب» (مفرد «اكواب») به معناى كوزه بىدسته و قاروره (مفرد «قوارير») به معناى ظرف شيشهاى و بلورين است. (همان، ج ٩-/ ١٠، ص ٦٢١؛ الميزان، ج ٢٠، ص ١٢٩)