أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنا لِيُقِيمُوا الصَّلاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ وَ ارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ.

ابراهيم (١٤) ٣٥ و ٣٧

٧٤. اجابت دعاى ابراهيم عليه السلام براى رفاه و آسايش مؤمنان مكّه:

وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ‌ ... قالَ وَ مَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ... [١]

بقره (٢) ١٢٦

٧٥. دعاى عيسى عليه السلام براى رفاه حواريّون:

قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ ....

مائده (٥) ١١٤

٧٦. درخواست رفاه دنيوى از سوى موسى عليه السلام هنگام دعا و نيايش در ميقات طور:

وَ اخْتارَ مُوسى‌ قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقاتِنا ...

قالَ رَبِ‌ ... وَ اكْتُبْ لَنا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ ....

اعراف (٧) ١٥٥ و ١٥٦

٧٧. دعا براى رفاه دنيوى بدون توجّه به آخرت، مورد سرزنش خداوند:

... فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ‌ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً ....

بقره (٢) ٢٠٠ و ٢٠١

٧٨. دعاى مؤمنان براى برخوردارى از رفاه و آسايش دنيوى، توأم با حسنات اخروى:

وَ مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ. [٢]

بقره (٢) ٢٠١

دلبستگى به رفاه‌

٧٩. دلبستگى به رفاه و لذّت‌هاى مادّى گناه و جرم:

فَلَوْ لا كانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِكُمْ أُولُوا بَقِيَّةٍ ...

وَ اتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا ما أُتْرِفُوا فِيهِ وَ كانُوا مُجْرِمِينَ.

هود (١١) ١١٦

٨٠. دلبستگى به رفاه در زندگانى دنيا، زمينه‌ساز گريز از حق و هدايت:

وَ قالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدى‌ مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنا أَ وَ لَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَماً آمِناً يُجْبى‌ إِلَيْهِ ثَمَراتُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ رِزْقاً مِنْ لَدُنَّا ... [٣]

قصص (٢٨) ٥٧

رفاه آدم عليه السلام‌

٨١. برخوردارى آدم عليه السلام از رفاه و نعمتهاى گسترده و پاكيزه در بهشت:

وَ قُلْنا يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَ كُلا مِنْها رَغَداً حَيْثُ شِئْتُما ... [٤]

بقره (٢) ٣٥

[١] . آيه شريفه «قال و من كفر ...» سخن خداوند در اجابت دعاى ابراهيم عليه السلام در مورد مؤمنان و محدوديّت بهره‌مندى كافران است. (مجمع‌البيان، ج ١-/ ٢، ص ٣٨٨)

[٢] . بر اساس روايت امام صادق عليه السلام «فى‌الدّنيا حسنة»، توسعه روزى و رفاه در زندگانى است. (همان، ج ١-/ ٢، ص ٥٣٠)

[٣] . نگرانى كافران مكّه براى از دست دادن امنيت و سلامتى خود، در صورت ايمان بود و خداوند در پاسخ آنها فرمود: همان‌گونه كه در گذشته شما را در امن و امان قرار داديم، پس نبايد اكنون نيز ترس از بين رفتن آن را داشته باشيد؛ زيرا امنيّت در حال ايمان اولى از امنيّت در حال كفر است. (همان، ج ٧-/ ٨، ص ٤٠٧-/ ٤٠٨)

[٤] . «رغد» به معناى پاكيزه و گسترده است. (مفردات، ص ٣٥٨، «رغد»)