لِأَزْواجِهِمْ مَتاعاً إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْراجٍ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِي ما فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَعْرُوفٍ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ.

بقره (٢) ٢٤٠

٦٢. لزوم وصيّت مردان به پرداخت هزينه يك سال به همسران خويش، در صورت باقى ماندن آنها در خانه شوهر:

وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً وَصِيَّةً لِأَزْواجِهِمْ مَتاعاً إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْراجٍ‌ ....

بقره (٢) ٢٤٠

٦٣. تكيه سليمان عليه السلام بر عصاى خود، به مدّت يك سال، به رغم وفات خويش و ناآگاهى جنّيان از اين امر:

فَلَمَّا قَضَيْنا عَلَيْهِ الْمَوْتَ ما دَلَّهُمْ عَلى‌ مَوْتِهِ إِلَّا دَابَّةُ الْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَأَتَهُ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ أَنْ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ الْغَيْبَ ما لَبِثُوا فِي الْعَذابِ الْمُهِينِ. [١]

سبأ (٣٤) ١٤

سالخ‌اللّيل/ اسماوصفات‌

--) سالخ‌النّهار/ اسماوصفات‌

سالخ‌النّهار/ اسماوصفات‌

سالخ‌النّهار، صفت فعلى خدا از باب ثلاثى مجرّد «سَلَخ» به معناى پوست باز كردن است. اين صفت فعلى يك بار درباره شب و روز استعمال شده است:

وَ آيَةٌ لَهُمُ اللَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ فَإِذا هُمْ مُظْلِمُونَ.

يس (٣٦) ٣٧

«ما پرده روز را از شب برگيريم ناگهان همه را تاريكى فرا گيرد». [٢]

سالم (مولى ابوحذيفه)

سالم مولى (برده) ابوحذيفة بن عتبه، از پيشگامان در اسلام، از بدريّون كه در جنگ يمامه (سال ١٢ هجرى) كشته شد. [٣] بنا به نقل عكرمه آيه ١١٠ آل‌عمران (٣) در شأن تعدادى از صحابه چون سالم نازل شد كه به خاطر داشتن ايمان به خداوند و پرداختن به امر به معروف و نهى از منكر از بهترينهاى امّت معرّفى شدند. [٤] نيز برخى مفسّران در ذيل آيه ٥٢ انعام (٦) از وى ياد كرده‌اند كه اشراف قريش ايمان و تصديق پيامبر صلى الله عليه و آله را مشروط به طرد افراد فقير و تهى‌دستى چون سالم دانسته‌اند با نزول اين آيه پيامبر صلى الله عليه و آله از اين كار نهى شد. [٥]

سامرى‌

سامرى منسوب به «سامِر» يا «سامره» است و سامره اسم محلّى در فلسطين يا اسم قوم و طايفه‌اى در آن زمان بوده است. وى از بنى‌اسرائيل و از اصحاب موسى بود كه پس از سفر موسى عليه السلام به ميقات به فكر

[١] . بر اساس نظر مفسّران، سليمان عليه السلام به مدّت يك سال مرده بود و جنّيان تصوّر مى‌كردند كه زنده است. (مجمع‌البيان، ج ٧-/ ٨، ص ٦٠١)

[٢] . اسما و صفات الهى در قرآن، ج ١، ص ٦٨٧

[٣] . الطّبقات، ج ٣، ص ٨٨؛ الاصابه، ج ٣، ص ١١؛ سيراعلام النبلاء، ج ١، ص ١٦٧

[٤] . مجمع‌البيان، ج ١-/ ٢، ص ٣٩٢؛ جامع‌البيان، ج ٥، جزء ٧، ص ٥٩؛ الدّرّالمنثور، ج ٢، ص ٦٣

[٥] . زادالمسير، ج ٣، ص ٤٥؛ الميزان، ج ٧، ص ١٠٩