فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٦٢ - ترس رعد
١٤١. ناخشنودى از رضاى خدا، مايه حبط اعمال:
ذلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا ما أَسْخَطَ اللَّهَ وَ كَرِهُوا رِضْوانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ.
محمّد (٤٧) ٢٨
زمينههاى ناخشنودى از رضاى خدا
١. ارتداد
١٤٢. ارتداد، زمينه ناخشنودى از رضاى خدا:
إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلى أَدْبارِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى ... وَ كَرِهُوا رِضْوانَهُ ....
محمّد (٤٧) ٢٥ و ٢٨
٢. اطاعت از كافران
١٤٣. اطاعت از كافران و روابط پنهانى با آنان، زمينهساز عدم خشنودى از رضاى خدا:
إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلى أَدْبارِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى ... ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لِلَّذِينَ كَرِهُوا ما نَزَّلَ اللَّهُ سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ ... ذلِكَ بِأَنَّهُمْ ... وَ كَرِهُوا رِضْوانَهُ ....
محمّد (٤٧) ٢٥ و ٢٦ و ٢٨
٣. تسويلات شيطان
١٤٤. تسويلات شيطان، زمينه ناخشنودى از رضاى خداوند:
إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلى أَدْبارِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَ أَمْلى لَهُمْ ... وَ كَرِهُوا رِضْوانَهُ ....
محمّد (٤٧) ٢٥ و ٢٨
نارضايى خدا
--) همين مدخل، محرومان از رضاى خدا و موانع رضاى خدا
وعده رضاى خدا
--) همين مدخل، بشارت به رضاى خدا
رطب
--) خرما
رُعْب
--) خوف
رَعْد
رعد، غرّشى كه از ابر شنيده مىشود. توليد برق در هوا به وسيله ابرها معمولًا با صداى شديد همراه است كه آن را رعد نامند. [١] در اين مدخل از واژه «رعد» استفاده شده است.
ترس رعد
١. هراس و ترس رعد، از خداوند:
وَ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَ الْمَلائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ ... [٢]
رعد (١٣) ١٣
٢. خوف و ترس رعد از خداوند، عامل تسبيحگويى آن، به همراه حمد و ستايش:
وَ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَ الْمَلائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَ يُرْسِلُ الصَّواعِقَ فَيُصِيبُ بِها مَنْ يَشاءُ وَ هُمْ يُجادِلُونَ فِي اللَّهِ وَ هُوَ شَدِيدُ الْمِحالِ.
رعد (١٣) ١٣
[١] . فرهنگ فارسى، ج ٢، ص ١٦٦١
[٢] . برداشت بر اساس اين احتمال است كه «من خيفته» علاوه بر اينكه تعليل براى تسبيح ملائكه است، علّت براى تسبيح رعد نيز باشد. (الفرقان، ج ١٢-/ ١٣، ص ٢٨٤)