فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٥١٢ - باغهاى سبأ
وَ شِمالٍ كُلُوا مِنْ رِزْقِ رَبِّكُمْ ... بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَ رَبٌّ غَفُورٌ وَ جَعَلْنا بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ الْقُرَى الَّتِي بارَكْنا فِيها قُرىً ظاهِرَةً وَ قَدَّرْنا فِيهَا السَّيْرَ سِيرُوا فِيها لَيالِيَ وَ أَيَّاماً آمِنِينَ.
سبأ (٣٤) ١٥ و ١٨
امكانات سبأ
٢. سرزمين سبأ، داراى همهگونه امكانات مورد نياز در زمان بلقيس:
فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍ فَقالَ أَحَطْتُ بِما لَمْ تُحِطْ بِهِ وَ جِئْتُكَ مِنْ سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ إِنِّي وَجَدْتُ امْرَأَةً تَمْلِكُهُمْ وَ أُوتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَ لَها عَرْشٌ عَظِيمٌ.
نمل (٢٧) ٢٢ و ٢٣
٣. سرزمين سبأ، مناسب براى زندگى:
لَقَدْ كانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ جَنَّتانِ عَنْ يَمِينٍ وَ شِمالٍ كُلُوا مِنْ رِزْقِ رَبِّكُمْ وَ اشْكُرُوا لَهُ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَ رَبٌّ غَفُورٌ فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ وَ بَدَّلْناهُمْ بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَواتَيْ أُكُلٍ خَمْطٍ وَ أَثْلٍ وَ شَيْءٍ مِنْ سِدْرٍ قَلِيلٍ.
سبأ (٣٤) ١٥ و ١٦
امنيّت سبأ
٤. امنيّت در سرزمين سبأ، براى سير شبانه و روزانه:
لَقَدْ كانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ جَنَّتانِ ...
وَ جَعَلْنا بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ الْقُرَى الَّتِي بارَكْنا فِيها ...
سِيرُوا فِيها لَيالِيَ وَ أَيَّاماً آمِنِينَ.
سبأ (٣٤) ١٥ و ١٨
اهمّيّت سبأ
٥. سرزمين سبأ و اخبار آن، داراى اهمّيّت براى سليمان عليه السلام:
فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍ فَقالَ أَحَطْتُ بِما لَمْ تُحِطْ بِهِ وَ جِئْتُكَ مِنْ سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ قالَ سَنَنْظُرُ أَ صَدَقْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْكاذِبِينَ. [١]
نمل (٢٧) ٢٢ و ٢٧
باغهاى سبأ
٦. تبديل دو باغ آباد سبأ به باغهايى با ميوههاى ناگوار، در پى جارى شدن سيل:
لَقَدْ كانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ جَنَّتانِ ...
... فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ وَ بَدَّلْناهُمْ بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَواتَيْ أُكُلٍ خَمْطٍ وَ أَثْلٍ ....
سبأ (٣٤) ١٥ و ١٦
٧. دو باغ آباد در سمت راست و چپ سرزمين سبأ، از نشانههاى خدا:
لَقَدْ كانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ جَنَّتانِ عَنْ يَمِينٍ وَ شِمالٍ ....
سبأ (٣٤) ١٥
٨. روييدن درختانى با ميوههاى تلخ (شوره گز و نوعى از كُنار) به جاى باغهاى آباد سرزمين سبأ، بر اثر كفران ساكنان آن:
لَقَدْ كانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ جَنَّتانِ ...
وَ اشْكُرُوا لَهُ ... فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ وَ بَدَّلْناهُمْ بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَواتَيْ أُكُلٍ خَمْطٍ وَ أَثْلٍ وَ شَيْءٍ مِنْ سِدْرٍ قَلِيلٍ ... وَ هَلْ نُجازِي إِلَّا الْكَفُورَ. [٢]
سبأ (٣٤) ١٥-/ ١٧
[١] . تحقيق و بررسى درباره سبأ و مسائل آن، نشانگراهميّت اين موضوع در نظر سليمان عليه السلام است
[٢] . «خمط» به معناى گياه و روييدنىِ با طعمِ تلخ (لسانالعرب، ج ٤، ص ٢٢٠، «خمط»؛ الجوهرالثّمين، ج ٥، ص ١٧٧) و «أثل» به درخت شوره گز گفته مىشود كه در شورهزار مىرويد. (لغتنامه، ج ٩، ص ١٢٨٣٦)