فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ١٤٠ - رنگ در تمثيل
٢٧. برخى چهرهها در قيامت، به رنگ سفيد:
يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ ... وَ أَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ ....
آلعمران (٣) ١٠٦ و ١٠٧
٢٨. عذاب كافران در قيامت، با سياه شدن چهرهشان:
يَوْمَ ... فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ ....
آلعمران (٣) ١٠٦
٢٩. برخى چهرهها در قيامت، به رنگ سياه:
يَوْمَ ... وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ ....
آلعمران (٣) ١٠٦
٣٠. سياه شدن چهره مشركان عصر جاهلى به هنگام شنيدن خبر دختردار شدن:
وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالْأُنْثى ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا ....
نحل (١٦) ٥٨
وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِما ضَرَبَ لِلرَّحْمنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا ....
زخرف (٤٣) ١٧
٣١. سياه شدن چهره در قيامت، نشانه ذلّت:
وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ تَرَى الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى اللَّهِ وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌ أَ لَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوىً لِلْمُتَكَبِّرِينَ.
زمر (٣٩) ٦٠
٣٢. سياه شدن چهره نسبتدهندگان دروغ به خدا، در روز قيامت:
وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ تَرَى الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى اللَّهِ وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌ ....
زمر (٣٩) ٦٠
٣٣. سياه شدن رنگ چهره، نشانه خشم:
... ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظِيمٌ.
نحل (١٦) ٥٨
... ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظِيمٌ.
زخرف (٤٣) ١٧
رنگ خدايى
--) همين مدخل، زيباترين رنگ
رنگ در تشبيه
٣٤. تشبيه شب به رشته سياه:
... وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ ....
بقره (٢) ١٨٧
٣٥. تشبيه فجر صادق به رشته سفيد:
... وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ ... [١]
بقره (٢) ١٨٧
٣٦. تشبيه تقابل تاريكى شب و روشنايى روز به هنگام طلوع فجر، به تقابل رشته سياه و سفيد:
... حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ ... [٢]
بقره (٢) ١٨٧
٣٧. تشبيه رنگ آسمان، هنگام فروپاشى در آخرت، به رنگ سرخ:
فَإِذَا انْشَقَّتِ السَّماءُ فَكانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهانِ.
الرّحمن (٥٥) ٣٧
رنگ در تمثيل
٣٨. رنگ سياه چهره، كنايه از خجل شدن و شرمندگى كافران، در قيامت:
يَوْمَ ... تَسْوَدُّ وُجُوهٌ فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ ... [٣]
آلعمران (٣) ١٠٦
[١] . مراد از «الخيط الأبيض» فجر صادق است. (الميزان، ج ٢، ص ٤٨)
[٢] . مقصود از رشته سفيد و رشته سياه، روز و شب است كه اوّل روز، طلوع فجر صادق است. (مجمعالبيان، ج ١-/ ٢، ص ٥٠٤)
[٣] . چون آيه شريفه درصدد بيان كفران نعمت است و كفراننعمت مانند خيانت، موجب انفعال و خجالت مىشود، خداوند، از باب تمثيل، عذاب مناسب با آن را كه سياه شدن چهره است ذكر كرد، چنانكه در دنيا هم سياه شدن چهره، كنايه از انفعال و خجالت است. (الميزان، ج ٣، ص ٣٧٥)