ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظاماً فَكَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ.

مؤمنون (٢٣) ١٤

نيز--) همين مدخل، زيبايى اقوام گذشته‌

زيبايى انعام‌

٦١. زيبايى انعام (شتر، گاو و گوسفند)، هنگام بازگشت از چراگاه، در صبحگاهان و شبانگاهان:

وَ الْأَنْعامَ خَلَقَها ... وَ لَكُمْ فِيها جَمالٌ حِينَ تُرِيحُونَ‌ ... [١]

نحل (١٦) ٥ و ٦

٦٢. زيبايى انعام، هنگام بازگشت از چراگاه در شبانگاه، بيش از زيبايى آنها به هنگام رفتن به چراگاه در صبحگاه:

وَ الْأَنْعامَ‌ ... وَ لَكُمْ فِيها جَمالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَ حِينَ تَسْرَحُونَ. [٢]

نحل (١٦) ٥ و ٦

زيبايى ايمان‌

٦٣. زيبا جلوه كردن ايمان براى مؤمنان و در قلوب آنان، به اراده خداوند:

... وَ لكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمانَ وَ زَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ‌ ... [٣]

حجرات (٤٩) ٧

٦٤. قلب، جايگاه درك زيبايى ايمان:

... وَ لكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمانَ وَ زَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ‌ ....

حجرات (٤٩) ٧

٦٥. زيبا جلوه كردن ايمان در قلوب مؤمنان، فضل و نعمتى از سوى خداوند بر آنان:

... وَ لكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمانَ وَ زَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ‌ ... فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ نِعْمَةً ... [٤]

حجرات (٤٩) ٧ و ٨

زيبايى بهشتيان‌

٦٦. ورود پرهيزگاران و همسران‌شان به بهشت، با زيباترين زينتها:

... الْمُتَّقِينَ‌ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ أَنْتُمْ وَ أَزْواجُكُمْ تُحْبَرُونَ. [٥]

زخرف (٤٣) ٦٧ و ٧٠

٦٧. تزيين بهشتيان با دستبندهاى نقره‌اى زيبا:

... وَ حُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ ....

انسان (٧٦) ٢١

[١] . «انعام» جمع «نعم» شتر، گاو و گوسفند را گويند و مراد از «حين تريحون» بازگشت دامها به محلّ استراحت‌شان است. (مجمع‌البيان، ج ٥-/ ٦، ص ٥٣٨-/ ٥٣٩)

[٢] . مقدّم كردن بازگشت به استراحتگاه بر رفتن به چراگاه، به دليل ترتّب فايده بيشتر بر وقت بازگشت آنها است. (التّفسير المنير، ج ١٤، ص ٩٠)

[٣] . مراد از «تزيين ايمان در قلوب مؤمنان» آراسته شدن ايمان به جمالى است كه موجب شيفتگى و جذب قلوب آنان به خود مى‌شود. (الميزان، ج ١٨، ص ٣١٣)

[٤] . جمله «فضلًا من اللّه ...» تعليل براى رفتارى است كه‌خداوند بر اساس جملات قبل با مؤمنان داشت و آن محبوب ساختن ايمان و زيبا جلوه دادن آن براى آنان است. (الميزان، ج ١٨، ص ٣١٤)

[٥] . «حبر» در لغت به معناى اثر زيبا است و از اين باب است كه گفته شده: «يخرج من النّار رجل قد ذهب حبره و سِبره» يعنى جمال و زيبايى او از بين رفته است. (مفردات، ص ٢١٥، «حبر») و معناى آيه اين است كه در بهشت داخل شويد با همسران مؤمن خود، در حالى كه زيباترين زينت را به همراه داريد. (الميزان، ج ١٨، ص ١٢١)