وَ إِذا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسامُهُمْ وَ إِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ. [٣]

منافقون (٦٣) ٤

٤. سرور

٥. زيبايى گياهان، موجب سرور و شادمانى:

وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها وَ أَلْقَيْنا فِيها رَواسِيَ وَ أَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ‌ تَبْصِرَةً وَ ذِكْرى‌ لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ.

ق (٥٠) ٧ و ٨

٥. عمل‌

٦. زيباييها و جلوه‌ها، زمينه‌ساز عمل و حركت انسان:

إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَها لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا.

كهف (١٨) ٧

نيز--) همين مدخل، زيبايى يوسف عليه السلام‌

ابزار زيبايى‌

١. آب‌

٧. آب، از عوامل زيبايى محيط زندگى:

قِيلَ لَهَا ادْخُلِي الصَّرْحَ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَ كَشَفَتْ عَنْ ساقَيْها قالَ إِنَّهُ صَرْحٌ مُمَرَّدٌ مِنْ قَوارِيرَ قالَتْ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي وَ أَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمانَ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ. [٤]

نمل (٢٧) ٤٤

[١] . «بهيج» از بهجت به معناى زيبايى چشم‌نواز و شگفت‌آور و اخفش گفته كه بهيج آن است كه اگر بيننده‌اى آن را ببيند، شاد و مسرور شود. (مجمع‌البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٢١٣؛ مفردات، ص ١٤٨، «بهج») مقصود از روياندن «كلّ زوج بهيج»، روياندن انواع گياهان خوش منظره و زيبا است. (الميزان، ج ١٨، ص ٣٤٠)

[٢] . خطاب در «رأيتهم» عام و شامل هر بيننده‌اى مى‌شود و به پيامبر صلى الله عليه و آله اختصاص ندارد و مقصود اين است كه آنان داراى چهره زيبا و اندام متناسب و نيز فصاحت و بلاغت در كلام‌اند، به گونه‌اى كه هر بيننده‌اى را متوجه خود مى‌نمايند. (همان، ج ١٩، ص ٣٨٠)

[٣] . به علت حلاوت و زيبايى نظمى كه در گفتار منافقان است هر شنونده‌اى، وقتى سخنان آنان را مى‌شنود تمايل دارد كه به آن گوش دهد. (همان)

[٤] . بر حسب احتمالى سليمان عليه السلام با جارى كردن آب از زير صحن كاخ خود-/ كه كف پوشى شيشه‌اى داشت-/ درصدد آزمايش عقل و معرفت ملكه سبأ بود. (مجمع‌البيان، ج ٧-/ ٨، ص ٣٥١)