فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٥٢٢ - قوم سبأ و شيطان
قصّه قوم سبأ
٤٥. نقل سرگذشت قوم سبأ بعد از هلاكت آنان به وسيله نسلهاى بعدى:
لَقَدْ كانَ لِسَبَإٍ ... فَجَعَلْناهُمْ أَحادِيثَ وَ مَزَّقْناهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ ... [١]
سبأ (٣٤) ١٥ و ١٩
٤٦. قصّه مردم سبأ، دربردارنده عبرتها براى صبرپيشگان شكرگزار:
لَقَدْ كانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ جَنَّتانِ ...
فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ ... ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِما كَفَرُوا وَ هَلْ نُجازِي إِلَّا الْكَفُورَ وَ جَعَلْنا بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ الْقُرَى الَّتِي بارَكْنا فِيها قُرىً ظاهِرَةً وَ قَدَّرْنا فِيهَا السَّيْرَ ... فَقالُوا رَبَّنا باعِدْ بَيْنَ أَسْفارِنا وَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَجَعَلْناهُمْ أَحادِيثَ وَ مَزَّقْناهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ.
سبأ (٣٤) ١٥-/ ١٩
٤٧. قصّه قوم سبأ و ناسپاسى و نابودى آنان، هشدارى به ديگر اقوام و انسانهاى ناسپاس:
لَقَدْ كانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ جَنَّتانِ عَنْ يَمِينٍ وَ شِمالٍ كُلُوا مِنْ رِزْقِ رَبِّكُمْ وَ اشْكُرُوا لَهُ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَ رَبٌّ غَفُورٌ فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ وَ بَدَّلْناهُمْ بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَواتَيْ أُكُلٍ خَمْطٍ وَ أَثْلٍ وَ شَيْءٍ مِنْ سِدْرٍ قَلِيلٍ ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِما كَفَرُوا وَ هَلْ نُجازِي إِلَّا الْكَفُورَ.
سبأ (٣٤) ١٥-/ ١٧
قوم سبأ در مَثَل
٤٨. ضربالمثل شدن داستان هلاكت قوم سبأ، در نسلهاى بعدى:
لَقَدْ كانَ لِسَبَإٍ ... فَجَعَلْناهُمْ أَحادِيثَ ... [٢]
سبأ (٣٤) ١٥ و ١٩
قوم سبأ و شكر
٤٩. تبديل شدن باغهاى پرنعمت قوم سبأ به دو باغ داراى ميوههاى تلخ و شورهگز و نوعى از كُنار، بر اثر اعراض آنان از شكرگزارى:
لَقَدْ كانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ جَنَّتانِ عَنْ يَمِينٍ وَ شِمالٍ كُلُوا مِنْ رِزْقِ رَبِّكُمْ وَ اشْكُرُوا لَهُ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَ رَبٌّ غَفُورٌ فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ وَ بَدَّلْناهُمْ بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَواتَيْ أُكُلٍ خَمْطٍ وَ أَثْلٍ وَ شَيْءٍ مِنْ سِدْرٍ قَلِيلٍ.
سبأ (٣٤) ١٥ و ١٦
قوم سبأ و شيطان
٥٠. پيروى اكثريّت قوم سبأ، از شيطان:
لَقَدْ كانَ لِسَبَإٍ ... وَ لَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ.
سبأ (٣٤) ١٥ و ٢٠
٥١. پيروى قوم سبأ از ابليس، از روى خواست و اختيار خود:
لَقَدْ كانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ جَنَّتانِ عَنْ يَمِينٍ وَ شِمالٍ كُلُوا مِنْ رِزْقِ رَبِّكُمْ وَ اشْكُرُوا لَهُ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَ رَبٌّ غَفُورٌ وَ لَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ ما كانَ
[١] . مراد از «فجعلناهم أحاديث» قرار دادن داستان آنانبراى نسلهاى بعدى است كه از ماجراى آنان گفتگو كنند و به آنان مثل بزنند (ضربالمثلى براى آنان شود). (مجمعالبيان، ج ٧-/ ٨، ص ٦٠٦)
[٢] . مراد از «فجعلناهم أحاديث» قرار دادن داستان آنانبراى نسلهاى بعدى است كه از ماجراى آنان گفتگو كنند و به آنان مثل بزنند (ضربالمثلى براى آنان شود). (مجمعالبيان، ج ٧-/ ٨، ص ٦٠٦)