فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٥٥ - نماز
١٣. خشيّت
٨١. خشيّت مؤمنان از پروردگار، زمينه جلب رضاى خدا از آنان:
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ...
... رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ ... ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ.
بيّنه (٩٨) ٧ و ٨
١٤. رضايت از خدا
٨٢. رضايت انسان از خداوند، زمينه رضايت خداوند از او:
... رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ... [١]
مائده (٥) ١١٩
... رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ....
توبه (٩) ١٠٠
... رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ....
مجادله (٥٨) ٢٢
ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً. [٢]
فجر (٨٩) ٢٨
... رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ....
بيّنه (٩٨) ٨
١٥. شكر
٨٣. شكر و سپاس، زمينهساز جلب رضاى خداوند:
... وَ إِنْ تَشْكُرُوا يَرْضَهُ لَكُمْ ... ثُمَّ إِلى رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ....
زمر (٣٩) ٧
١٦. شوق لقا
٨٤. شوق موسى عليه السلام به لقاى الهى، زمينهساز رضاى خداوند در نظر آن حضرت:
... وَ عَجِلْتُ إِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضى.
طه (٢٠) ٨٤
١٧. صدق
٨٥. صدق، زمينه جلب رضاى خداوند:
قالَ اللَّهُ هذا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ ...
رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ ....
مائده (٥) ١١٩
١٨. عمل صالح
٨٦. عمل صالح، زمينه جلب رضاى خدا:
... وَ قالَ رَبِ ... وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ ....
نمل (٢٧) ١٩
... وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ ....
احقاف (٤٦) ١٥
... وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ... رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ ....
بيّنه (٩٨) ٧ و ٨
١٩. محبّت
٨٧. محبّت با مؤمنان، زمينه رضاى خدا:
مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ ... رُحَماءُ بَيْنَهُمْ ... يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً ....
فتح (٤٨) ٢٩
٢٠. مغفرت
٨٨. آمرزش الهى، زمينه برخوردارى از رضايت خداوند:
... وَ مَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٌ ... [٣]
حديد (٥٧) ٢٠
٢١. نماز
٨٩. نماز (ركوع و سجود)، زمينهساز رضاى خدا:
... تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً ... [٤]
فتح (٤٨) ٢٩
[١] . بنده هرگاه خود را مملوك خدا ببيند و خاضع درگاه ربوبى باشد و دادههاى الهى را جود و نعمت او بداند، از خدا راضى است و هرگاه چنين بندهاى شد، غرض خداوند را از خلقت او برآورده و در نتيجه خداوند از او راضى خواهد بود. (الميزان، ج ٦، ص ٢٥٢)
[٢] . وصف نفس به «مطمئنّه» به اين دليل است كه اطمينان نفس به پروردگار، مستلزم رضايت به قضا و قدر او است و وقتى بنده از پروردگارش راضى شد پروردگار نيز از او راضى مىشود. (همان، ج ٢٠، ص ٢٨٥)
[٣] . تقدّم «مغفرة» [آمرزش] بر «رضوان» براى پاك ساختن محلّ رضوان است تا شايسته «رضوان» شود. (همان، ج ١٩، ص ١٦٥)
[٤] . مقصود از «ركّعا سجّداً» اقامه نماز است. (همان، ج ١٨، ص ٢٩٩)