زمين، جِرم و جسمى است در مقابل آسمان، [١] كه ما در آن منزل داريم و از آن نشو و نما مى‌كنيم. [٢] در اين‌ مدخل، مطلق زمين مورد نظر است و از كلمه‌ «ارض» استفاده شده است.

اهمّ عناوين: انشقاق زمين، بركت زمين، تفكّر در زمين، خلقت زمين، زمين در آستانه قيامت، فوايد زمين و موجودات زمين.

آبادانى زمين‌

--) عُمران، عمران زمين‌

آبهاى زمين‌

--) آب، آب چاه، آب چشمه، آب دريا

آرامش در زمين‌

--) همين مدخل، فوايد زمين، آرامش‌

آسايش در زمين‌

--) همين مدخل، فوايد زمين، آسايش‌

آيات خدا در زمين‌

١. وجود نشانه‌هاى فراوان الهى، در زمين:

وَ كَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌ ....

يوسف (١٢) ١٠٥

وَ فِي الْأَرْضِ آياتٌ لِلْمُوقِنِينَ.

ذاريات (٥١) ٢٠

٢. وجود نشانه‌ها و آيات خدا در زمين، براى اهل يقين:

وَ فِي الْأَرْضِ آياتٌ لِلْمُوقِنِينَ.

ذاريات (٥١) ٢٠

٣. تجلى آيات و نشانه‌هاى خداوند در زمين، براى مؤمنان:

إِنَّ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لَآياتٍ لِلْمُؤْمِنِينَ.

جاثيه (٤٥) ٣

نيز--) آيات خدا، آيات آفاقى، زمين‌

اجتماع در زمين‌

٤. زمين، جايگاه و بستر مناسب براى اجتماع انسانها:

أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ كِفاتاً أَحْياءً وَ أَمْواتاً. [٣]

مرسلات (٧٧) ٢٥ و ٢٦

اجل زمين‌

٥. زمين، داراى عمر و پايانى معيّن:

أَ وَ لَمْ يَتَفَكَّرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ ما خَلَقَ اللَّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما إِلَّا بِالْحَقِّ وَ أَجَلٍ مُسَمًّى‌ ....

روم (٣٠) ٨

ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما إِلَّا بِالْحَقِّ وَ أَجَلٍ مُسَمًّى‌ ....

احقاف (٤٦) ٣

احكام زمين‌

٦. حلال بودن استفاده از زمين و منافع آن، براى انسانها:

الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِراشاً وَ السَّماءَ بِناءً وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ‌

[١] . مفردات، ص ٧٣، «ارض»

[٢] . لغت‌نامه، ج ٨، ص ١١٣٨٩، «زمين»

[٣] . «كفات» به معناى تجمّع مرده و زنده مردم است. (مفردات، ص ٧١٣، «كفت»)