تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٩٨ - ستمگرى طاغوت

بخشيد تا به شكرگزارى او بپردازيم! خدا مصدر قدرت است، و او است كه پرندگان را در جوّ آسمان مسخر كرد و هيچ كس جز خدا نمى‌تواند حافظ آنها باشد، و در اين آيات و نشانه‌ها براى كسانى است كه ايمان آورده‌اند.

خدا مصدر رحمت است، و براى مردمان آرامش و آسايشى در خانه‌هاشان فراهم آورده، به همان گونه كه پوستهاى/ ٩٩ چارپايان را فراوان در اختيارشان قرار داده است، تا از آنها براى خود در سفر و حضر خانه‌هايى فراهم آورند، و از پشم و كرك و موى آنها كالاهاى خانگى براى خود آماده مى‌سازيد، از بستر و فرش و پوشش، تا آن زمان كه از دنيا به جهان باقى و جاودانى آخرت انتقال پيدا كنيد.

او است آن كه سايه‌ها و پوششهاى زمان صلح و جنگ را فراوان در اختيار انسان قرار داده است تا او را از گزند طبيعت و از جرأت و جسارت ديگران محفوظ دارد، و از آن جهت نعمت خويش را بر آدمى تمام و كامل كرده است كه روى خويش را متوجه به جانب خدا سازد، ولى او از اين كار اعراض و دورى مى‌كند، و براى رسول همين اندازه كافى است كه رسالت خويش را به بندگان خدا ابلاغ كند، زيرا كه دلايل كافى اين مطلب را آشكار ساخته است كه نعمتهاى خدا را مى‌شناسند ولى منكر آن مى‌شوند، و بيشترين ايشان به پروردگار خود كافرند.

شرح آيات

ستمگرى طاغوت‌

[٧٥] در زمانى كه مالكيت مطلق نظام حكمفرماى بر جامعه‌هاى بشرى پيش از انتشار نور قرآن بود، و بنده مملوك حق هيچ كارى را جز به اجازه مولاى خود نداشت، قرآن چنين بنده‌اى را به عنوان مثالى براى واقعيت انسانى آورده است كه خود را به غل و زنجير شرك مقيد ساخته، و خودش را بنده ديگرى قرار داده، در صورتى كه خدا او را آزاد آفريده است.

ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْداً مَمْلُوكاً لا يَقْدِرُ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ- خدا مثل زد به بنده‌