تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٧٠ - در گذشتن از ترس شرط عبادت است

است وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَ ما تُوعَدُونَ‌ و در آسمان است روزى شما و آنچه به شما وعده داده شده است» و احساس فرد نيز در برابر پروردگار خويش كه از لحاظ علم و قدرت بر او محيط است چنين است.

وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ‌- و آنچه را كه به آن فرمان يافته‌اند انجام مى‌دهند.» [٥١] و در ميان همه موجودات آفرينش تنها انسان باقى مى‌ماند كه نسبت به آنچه كه در برابر خدا خاضع است خضوع مى‌كند: به خورشيد و ماه و ستارگان خضوع مى‌كند، و به نورها و اشجار و احجار، و نيز در برابر ثروت و نيرومندى و تبليغ خاضع است.

وَ قالَ اللَّهُ لا تَتَّخِذُوا إِلهَيْنِ اثْنَيْنِ إِنَّما هُوَ إِلهٌ واحِدٌ- و خدا گفت كه دو خدا نگيريد كه او خداى يگانه است.» پس چرا بايد از طبيعت بترسيم يا به پرستش آن برخيزيم، و چرا از طاغوت چندان در هراس باشيم كه به او تسليم شويم؟! پس بياييد تا تنها از پروردگار يگانه بزرگ و بى‌نظير بترسيم.

فَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ‌- پس تنها از من بترسيد.»/ ٧٠ «و آن كس كه از پروردگار خويش بترسد، خداوند همه چيز را از او مى‌ترساند، و آن كس كه از پروردگار خويش نترسد، خدا او را از همه چيز مى‌ترساند.» بيشتر آنچه از جانب بشر براى عبادت صورت مى‌گيرد، پرستش چيزها است كه به سبب هيبت و ترس انجام مى‌گيرد، پس بياييد تا هيبت طبيعت را از خود دور كنيم و تنها از پروردگار و آفريدگار طبيعت بيمناك باشيم!!

در گذشتن از ترس شرط عبادت است‌

[٥٢] و چون از ترس از طبيعت رهايى يابيم و از هراسيدن از آن خلاص شويم، روى خويش را به پروردگار جهانيان و به سرورى قانونى او متوجه‌