تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٠٣ - از صفات پيشوا

با آن همكارى كند، اهتزاز و تكان و جا به جا شدنى را احساس مى‌كند، و اين اهتزاز نتيجه‌اى از فشارهاى زينت زندگى دنيا است. گاه انسان مؤمن كور و پيرى را مشاهده مى‌كند كه در راه خود بر اثر برخورد با مانع كوچكى فرومى‌افتد و از دنيا مى‌رود، و در كنار او كافر قهرمانى صاحب مال و خاندان سرشناسى را مشاهده مى‌كند و اين يك را بهتر از آن يك مى‌پندارد، و وضع او همچون وضع مرد مسلمانى از اصحاب رسول خدا (ص) با ابن (ام كلثوم) مى‌شود كه از آن مرد، با وجود ايمانش، به سبب كور و نادار بودن اعراض و دورى جست و به كسانى روى آورد كه از زينت زندگى خدا برخوردار بودند و به زينت دلها يعنى تقوا نيازمند. و آياتى از سوره عبس در شأن او نازل شد كه او را وعيد و بيم مى‌داد.

نظر خود را به آن گونه مؤمنان متوجه ساز و به اهتمام درباره آنان بپرداز، و اجازه آن مده كه دو گونگى در دوست شدن به نفس تو راه يابد، و چنان بخواهى كه وابسته به جمعيتى مكتبى باشى، و در عين حال به اصحاب زندگى و ثروت نيز وابسته باشى، تا اگر اينان به منافعى دست يافتند با ايشان باشى، و اگر آنان چيزهايى به دست آوردند خود را متمايل به ايشان نشان دهى؛ بايد دوستى خالص داشته باشى و خواستار فرصت بودن را ترك كنى!!

از صفات پيشوا

وَ لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنا- و به فرمانبردارى از كسى كه قلب او را از ياد خودمان غافل ساخته‌ايم، گردن منه.» اين اجتماع نيازمند پيشوايى است، پس چه كس بايد پيشوا شود؟ و صفات او چيست؟

قرآن مى‌گويد: مهمترين صفت پيشوا و قائد برخوردارى از روح ايمانى پيوسته به ذكر خدا است،/ ٤٠٤ پس از آن قائد كه پيروى راه و برنامه خدا نمى‌كند، و دل او خالى از تقوا است، على رغم آن كه گاه ممكن است در راه تقوا باشد، همچون اين كه نماز بخواند و روزه بدارد يا مسجدى بسازد و نظاير اينها، اطاعت و