تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٨٧ - نصرت و يارى خدا

دشمنان است بى‌نياز خواهد ساخت، و براى آنان استقلال اقتصادى و فرهنگى و سياسى فراهم خواهد آورد؛ چگونه؟

خداوند در انسان معادنى فناناپذير و نامحدود به وديعه نهاده، و با دانش و نيرومندى و اراده‌اى كه به او بخشيده است، طبيعت را مسخّر و در اختيار او قرار داده است. و از بزرگترين مواهب و عطاياى پروردگار به آفريدگانش بلند پروازى است، و هر كس چشم به آن دارد كه به عظمت و بزرگى برسد و كمال را دوست مى‌دارد، و همين خواستن همچون بالى براى پرواز او در فضاى پيشرفت است. ولى شيطان او را اغوا مى‌كند و بلند پروازى او را در راه خطا مى‌اندازد، و فرمان اوتوموبيل خود را از جاده آسفالت شده‌اى كه كوشش صادقانه فراهم آورده است، در راهى سنگلاخ مى‌اندازد، و در گوش او نجوى مى‌كند كه راه مجد و بزرگى، دروغ است و تزوير و فريب و دزدى و چاپيدن اموال ديگران و بهره‌كشى از ايشان يا گدايى كردن يارى از ايشان، و بدين گونه يك بار در آن هنگام كه عزيمت را از او سلب مى‌كند او را مى‌فريبد؛ و بار ديگر در آن هنگام كه چنان مى‌پندارد كه ديگران به او سود مى‌رسانند.

/ ٢٨٨ اما مؤمن اين را مى‌داند كه قوت بازو و نافذ بودن بينش و بصيرت و كارگر بودن عزيمت او همه از وسايل پيشرفت او محسوب مى‌شود، و اين كه روزى او در طبيعت موجود است، در زمينى كه آن را كشت مى‌كند، و در كانيهايى كه به استخراج آنها مى‌پردازد و مسخر خويش مى‌سازد، و در نتيجه در معامله دو طرفى شريف با مردمان است.

بدين گونه بناى خويش را بر صدق و راستى و درستى مى‌نهد، و اگر در كارى يا برنامه‌اى يا حركتى يا در شركتى داخل شود، به نيت درست وارد شده است نه براى آن كه تلاش و كوشش ديگران را در معرض استثمار و بهره‌كشى خود قرار دهد، و به جاى تلاش و كوشش به استراحت و آرامش نمى‌پردازد، و سپس بيرون نمى‌رود مگر به صدق و بدين گونه سير خود را تا پايان كامل مى‌كند، و اگر در آن مواجه با دشوارى شد، عمل خويش را به نيكوترين وجه و بدون آن كه شيطان او را