تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٧ - رهنمودهايى از آيات

آيا چه كس در زمين بذر كشته شده را به مدد آب آسمانى روياند، و درختان زيتون و خرما و/ ٢٧ انگور و ديگر ميوه‌ها و محصولات زمينى را روياند؟

او خدا است، ولى انديشمندان از ميان مردم آن كسانند كه به اين آيات الاهى راهنمايى شده‌اند؛ و خدا شب و روز را مسخر انسان ساخت، و خورشيد و ماه را به همان گونه در خدمت انسان قرار داد كه ستارگان را كه هر يك از آنها در فلكى گردش مى‌كند. از اين آيات كسانى بهره‌مند مى‌شوند كه به عقل خود راه اين بهره‌مندى را بيابند. و در زمين براى بشر گونه‌هاى سود و منفعت فراهم آورد، پس هر كه در ياد خدا باشد، با اين آيات و نشانه‌ها به خالق و مدبر آنها هدايت مى‌شود.

خداوند متعال دريا را چنان ساخت كه انسان بتواند از آن گوشتى تر و تازه به دست آورد، و در ژرفناى آن انواع زينت به وديعه نهاد، و آن را براى كشتيهايى كه در آن با سر و صدا به پيش مى‌روند آماده ساخت، و اين همه براى آن است كه آدمى بكوشد و روزى خود را به دست آورد و سپس بر اين توفيق خود سپاسگزار خدا باشد.

چون از دريا به خشكى بيرون آيى، كوه‌هايى را مى‌بينى كه براى كره زمين نقش لنگرها را در كشتى ايفا مى‌كنند و تعادل زمين را برقرار مى‌سازند و از كج و راست شدن آن جلوگيرى به عمل مى‌آورند، و در آنها مخازن آبى را قرار داد كه نهرها و رودخانه‌ها از آنها پديد مى‌آيد، و نيز در زمين راههايى را پديد آورد كه آدمى به دانش خود به آنها راه مى‌برد و باشد كه از همين راه نيز به پروردگار خويش راه يابد.

خداوند سبحانه و تعالى در آسمان علاماتى قرار داد كه افراد بشر با شناختن آنها راه خود را در جهتى كه مى‌خواهند حركت كنند مى‌يابند؛ و در پشت سر هر آيه و نشانه حقيقتى نهفته است، و در آن سوى آيات جهانى حقيقت الوهيت قرار دارد؛ آيا ممكن است كه آن كس كه مى‌آفريند همچون كسى باشد كه از آفرينش عاجز است، پس چرا نبايد از اين همه نشانه‌ها پند بگيريم و در راه راست روانه شويم؟

همه اين نعمتها، كه اگر بخواهى آنها را بشمارى هرگز نمى‌توانى به شماره‌