تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٦ - رهنمودهايى از آيات

/ ٢٦

باشد كه ره بيابيد

رهنمودهايى از آيات

پس از آن كه پروردگار آيات خود را به ياد ما آورد، از آفرينش آسمانها و زمين، و سپس آفرينش انسان از نطفه و بخشيدن ملكه سخن گفتن به او و سپس خلق انعام و اسبها و استرها و خرها، و از آفرينش بزرگتر و سپس بزرگتر پس از آن آغاز كرد و اين همه را در دروس گذشته يادآور ما شد تا مگر پرستش را تنها و خالص مخصوص او بدانيم و شركاى پندارى را براى او ترك كنيم.

سپس سياق به تدريج به بيان نعمتهاى ديگر پرداخت و از نزديكترين آنها به ما آغاز سخن كرد، از سودمنديها كه در باران براى ما به وديعه نهاده است و از تغيير يافتن شكل ريزشهاى باران و اختلاف شب و روز و منافعى كه در باران نهاده است براى ما سخن گفت، و ما اين پرسش را مطرح مى‌كنيم كه: آيا چه كس باران را از آسمان بر زمين فروريخت و چراگاهها و باغها را به وجود آورد و آب مخصوص آشاميدن را براى انسان و حيوان و گياه در اختيار همگان قرار داد؟

او خدا است.