تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٤ - روح رسالتهاى خدا

مى‌آورند كه براى جستجوى روزى از خانه‌ها بيرون مى‌روند تا غرور مسئوليت را در جانهاى خود سيراب سازند.

/ ٢٢ وَ لَكُمْ فِيها جَمالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَ حِينَ تَسْرَحُونَ‌- و در آنها براى شما جمال و زيبايى ديدارشان در آن هنگام پيدا مى‌شود كه در شامگاهان آنها را به نزد خود باز مى‌گردانيد و در صبحگاهان براى چريدن به صحرا روانه‌شان مى‌سازيد.» آفريننده انسان و ايجاد كننده غريزه‌ها در جان او، همان آفريننده انعام و چارپايانى است كه اين غريزه را سيراب مى‌سازند، و اين همان حقى است كه خدا ساختمان آسمانها و زمين را بر روى آن استوار ساخته است.

[٧] خامسا: و آدمى در خشكى نيز همچون در دريا به مركبهايى براى حركت كردن به اطراف زمين نيازمند است، و در وجود انعام و مخصوصا در شتر اين فايده بزرگ به وديعه نهاده شده است.

وَ تَحْمِلُ أَثْقالَكُمْ إِلى‌ بَلَدٍ لَمْ تَكُونُوا بالِغِيهِ إِلَّا بِشِقِّ الْأَنْفُسِ‌- و بارهاى سنگين شما را به سرزمينى انتقال مى‌دهند كه جز با سختى و جان كندن نمى‌توانيد به آن برسيد.» إِنَّ رَبَّكُمْ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ‌- و اين همه بدان سبب است كه پروردگار شما مهربان و بخشنده است.» از آن روى همه اين نعمتها را براى شما فراهم آورده كه صاحب رأفت و رحمت است، و شايد فرق ميان رأفت و رحمت در آن باشد كه در اولى نفع و سودمندى آنى منظور نظر است، در صورتى كه در دومى نفع در زمان حاضر و در آينده هر دو وجود دارد.

[٨] در كنار انعام خدا براى انسان جانوران ديگرى را براى سوارى و باركشى و نيز براى زينت آفريده است كه در آنها- تقريبا- همان سودمنديها ولى به درجات متفاوت وجود دارد كه بشر از آنها آگاهى ندارد.

وَ الْخَيْلَ وَ الْبِغالَ وَ الْحَمِيرَ لِتَرْكَبُوها وَ زِينَةً وَ يَخْلُقُ ما لا تَعْلَمُونَ‌- و اسبها و استرها و خرها را براى آن آفريد كه بر آنها سوار شويد و زينت و آرايشى‌