تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٢ - روح رسالتهاى خدا

قرار است

أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ‌- كه (مردمان) را بيم دهيد و آگاه سازيد كه خدايى جز من وجود ندارد، پس از من بترسيد و پرهيزگار شويد.» اخلاص در عبادت و پرستش خدا را در همه امور، كه در تقوا تجسم پيدا مى‌كند، مراعات كنيد، و همين است كه جوهر و خلاصه رسالتهاى الاهى محسوب مى‌شود.

[٣] در آن هنگام كه پروردگارمان بندگان خود را از منحرف شدن از خط توحيد بيم مى‌دهد، اين امر با اساس آفرينش سازگارى دارد، از آن روى كه خداوند متعال آسمانها و زمين را به حق آفريده، و بدون شريك بر آنها تسلط و فرمانروايى دارد، پس افراد بشر اگر از سنت جهان انحراف حاصل كنند، هيچ كس نيست كه بتواند آنان را از مجازات اين انحراف رهايى بخشد، زيرا كه خداوند از داشتن شريكانى كه كفار براى او تصور مى‌كنند برتر است پس هيچ كس نيست كه آنان را از عذاب الاهى دور نگاه دارد.

خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ تَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكُونَ‌- آسمانها و زمين را به حق آفريد و از اين كه براى او شريك قائل شويد برتر و به دور است.» [٤] انسانى كه به مخالفت سنت جهانى برخاسته كيست؟! آيا از نطفه آفريده نشده است، كه ناگهان او را به صورت جدال كننده‌اى مى‌بينيم كه حجت و برهانى پس از حجت و برهان ديگر اقامه مى‌كند، و دنبال رأى و نظر خاص برگزيده خويش مى‌رود، و آراء ديگر را باطل مى‌شمارد، و گاه چنان است كه بدون شرمسارى به ايستادگى در برابر حق مى‌پردازد!!/ ٢١ خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذا هُوَ خَصِيمٌ مُبِينٌ‌- انسان را كه خدا از نطفه آفريد ناگهان چنين مى‌بينيم كه آشكارا به مخاصمه در برابر خدا پرداخته است.» [٥] انسان به طبيعتى كه در پيرامون او جاى دارد نيازمند است، و با آن به كنش و واكنش مى‌پردازد، و بنا بر اين ناگزير مى‌بايستى خود را با سنتهاى كلى كه‌