تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٨٦ - حديث معراج

ظُلْماً. إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً- آن كسانند كه اموال يتيمان را به ستم خورده‌اند و اكنون در شكمهاى خود آتش مى‌خورند و به زودى وارد در آتش افروخته خواهند شد»، و سپس پيش رفتم و به كسانى رسيدم كه چون يكى از ايشان مى‌خواست برخيزد، به سبب بزرگى شكمش از عهده اين كار برنمى‌آمد، پس گفتم كه: «اى جبرييل! اينان چه كسانند؟ او در پاسخم گفت: اينان ربا مى‌خورند و لا يَقُومُونَ إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِ‌- برپا نمى‌توانند بايستند مگر همچون كسى كه ربا خوار است و در روز قيامت همچون كسى برمى‌خيزد كه شيطان با تماس خود با ايشان آنان را آلوده و پليد كرده است» و به همين جهت آنان را در صبح و شام همچون آل فرعون بر آتش عرضه مى‌دارند ... و مى‌گويند

پروردگارا، ساعت چه وقت فرامى‌رسد؟؛ گفت كه سپس به پيش رفتم و زنانى را ديدم كه آنان را با پستانهايشان آويخته بودند و من به جبرييل گفتم كه آنان چه كسانند؟ و او در پاسخم گفت كه آنان زنانى هستند كه اموال شوهرانشان را به ميراث براى/ ١٨٨ فرزندان كسان ديگر باقى گذاشتند. [١٢] سپس رسول خدا (ص) گفت

خشم خدا بر زنى افزون مى‌شود كه نسب كسى را كه از مردمى نيست وارد قومى مى‌كند كه از ايشان نيست و بر آنان برترى پيدا مى‌كند و گنجينه‌هاى ايشان را مى‌خورد.

سپس گفت: به فرشتگانى از فرشتگان خداى عز و جل گذشتيم كه: خدا آنان را به گونه‌اى كه مى‌خواست ساخته بود، و چهره‌هاشان را به هر گونه كه مى‌خواست قرار داده بود، و هيچ بخش از بدنهاى آنان نبود كه تسبيح و حمد خدا نگويد و بانگ آن از هر ناحيه با صداهاى مختلف به گوش نرسد، پس چون از جبرييل درباره آنان پرسش كردم گفت: آنان چنان كه مى‌بينى آفريده شده‌اند، و يكى از ايشان كه در كنار مصاحبش قرار گرفته هرگز به كلمه‌اى با او سخن نمى‌گويد، و سرش را به طرف بالا بلند نمى‌كند و به طرف پايين فرود نمى‌آورد، و