جرمى وى را به شهادت رساندند، همانگونه كه ديروز فرزندش را شهيد كردند؛ آرى، على عليه السلام را در خانه‌اى از خانه‌هاى خدا شهيد كردند [١]، در حالى كه آنجا گروهى بودند كه به زبان اظهار مسلمانى مى‌كردند (ولى در حقيقت بويى از اسلام نبرده بودند) نابود باد اين گروه از مسلمانان!

(خدايا، اين مردم) نه در زمان حيات على عليه السلام و نه به هنگام مرگش به يارى‌اش نشتافتند تا آنكه او را به نزد خود فرا خوانده‌اى، در حالى كه اخلاقى پسنديده، نهادى پاك، فضايلى شناخته شده و راه و روشى روشن داشت. هرگز در راه تو از سرزنش سرزنش كنندگان و نكوهش نكوهش‌گران نمى‌هراسيد.

پروردگارا! تو او را از كودكى به سوى اسلام هدايت كردى و خلق و خوى او را در بزرگسالى‌اش ستودى. او پيوسته خيرخواه (دين) تو و پيامبرت بود، تا آنگاه كه او را به نزد خود فرا خوانده‌اى در حالى آن حضرت نسبت به دنيا بى‌اعتنا و نسبت به آخرت دلبسته و در راه تو مجاهد و تلاشگر بود.

از او خشنود بودى و در نتيجه او را برگزيدى و به راه مستقيم هدايتش نمودى.

اما بعد! اى كوفيان! اى حيله‌گران و پيمان‌شكنان و خودخواهان! ما خاندانى هستيم كه خداوند ما را مبتلاى شما ساخت و شما را مورد آزمون ما قرار داد، ولى امتحان ما را نيكو قرار داد (ما از عهده اين آزمون به خوبى برآمديم از اين رو) دانش و فهم خويش را به نزد ما و ويژه ما قرار داد. و ما را در زمين در ميان شهرهايش، براى مردم حجت قرار داد. ما را به كرامتش، گرامى داشت و به عظمت پيامبرش ما را بر بسيارى از مردم برترى داد، ولى شما ما را تكذيب كرديد و در حق ما ناسپاسى روا داشتيد، كشتن ما را حلال دانستيد و اموال ما را به غارت برديد، گويا ما مسلمان نيستيم، همانگونه كه ديروز (در همين كوفه) جدّ ما (على عليه السلام) را به شهادت رسانديد. خون ما اهل‌بيت عليهم السلام از شمشيرهايتان- به سبب كينه‌هاى پيشين- مى‌چكد. (به خاطر اين همه جنايت در حق ما) چشمانتان روشن و قلبتان شادمان شد و اين همه را به سبب جرأت و جسارتتان در برابر خدا و مكر و نيرنگ (با احكام او) انجام داديد، ولى خداوند بهتر از هر كسى، نيرنگهاى شما را باطل‌

[١]. بايد توجه داشت كه جمله «كَما قُتِلَ وَلَدُهُ بِالْأَمْسِ» جمله معترضه و اشاره به شهادت امام‌حسين عليه السلام است و جمله «في بَيْتٍ مِنْ بُيُوتِ اللَّهِ» و جمله‌هاى بعد از آن، مربوط به حضرت اميرمؤمنان على عليه السلام است.