عاشورا ريشه‌ها، انگيزه‌ها، رويدادها، پيامدها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٩ - ٢- روان شدن سيل اموال به سوى بنىاميّه

در نهايت به شورش عمومى انجاميد.

اميرمؤمنان على عليه السلام درباره دوران حكومت عثمان و سوء استفاده خاندان وى از بيت المال مى‌فرمايد:

«وَ قامَ مَعَهُ بَنُو أَبِيهِ يَخْضِمُونَ مالَ اللَّهِ خِضْمَةَ الْإِبِلِ نِبْتَةَ الرَّبيعِ‌

؛ بستگان پدرى‌اش (بنى اميّه) به همكارى او برخاستند و همچون شتر گرسنه‌اى كه در بهار به علفزار بيفتد و با ولع عجيبى گياهان را ببلعد، به خوردن اموال خدا مشغول شدند». [١]

در واقع، عثمان با چنين امتيازاتى، طبقه جديد اشرافى و ممتاز را پديد آورد كه ره‌آورد آن شورش‌هاى مردمى و آثار و پيامدهايى بود كه سالها دامان اسلام را گرفت.

به هرحال، بنى‌اميّه در زمان عثمان هم داراى قدرت و فرمانروايى شدند و هم از ثروت سرشارى بهره‌مند گرديدند و بى ترديد اين امتيازات سبب قدرت حزب نفاق، در مقابله با اسلام راستين و مكتب نبوى صلى الله عليه و آله گرديد.

اين فصل را با سخنى از «جرج جرداق‌» نويسنده معروف معاصر، به پايان مى‌بريم.

وى درباره تقويت بنى‌اميّه توسّط عثمان مى‌نويسد:

«وَ جَعَل‌

[عثمان‌

] فى ايديهم مفتاحَ بيتِ الْمال، و سيفَ السّلطان‌

؛ عثمان، هم كليد بيت المال و هم شمشير سلطان را در دستان بنى‌اميّه قرار داده بود!». [٢]

[١] نهج البلاغه، خطبه سوم.

[٢] الامام على صوت العدالة الانسانية، ج ١، ص ١٢٤.