عاشورا ريشه‌ها، انگيزه‌ها، رويدادها، پيامدها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧١ - مغيرة بن شعبه (والى كوفه)

پس از اين حادثه، برگ ديگرى از زندگى «زياد» ورق خورد و وى كه تا ديروز دشمن سرسخت معاويه بود براى تحكيم حكومت معاويه به خونخوارترين چهره تاريخ مبدّل شده بود. فردى كه شنيدن نام وى، وحشت و مصيبت را براى مردم به ارمغان مى‌آورد.

ابن ابى الحديد- دانشمند مشهور معتزلى- در شرح نهج البلاغه‌اش مى‌نويسد:

«معاويه، حكومت كوفه و بصره را به «زياد بن ابيه» سپرد و او شيعيان على عليه السلام را از زير هر سنگ و كلوخ بيرون مى‌كشيد و به قتل مى‌رسانيد». [١]

به جرأت مى‌توان ادّعا كرد، يكى از عواملى كه موجب شد تا كوفيان با ورود «عبيداللّه بن زياد» به كوفه، با سرعتى شگفت‌آور از حمايت «مسلم بن عقيل» دست بكشند، همين ترس و وحشتى بود كه پدر سنگ دل و بى رحمش- زياد- در دل كوفيان ايجاد كرده بود.

اين بود چهره واقعى يكى ديگر از زمينه‌سازان حادثه دلخراش كربلا.

مغيرة بن شعبه (والى كوفه)

«مغيره» بنا به تصريح مورّخان، يكى از مشهورترين حيله‌گران جهان عرب بود [٢] و بيشتر عمر خويش را در فسق و فجور سپرى كرده است. [٣]

ابن ابى الحديد از استادش- مداينى- نقل مى‌كند كه «مغيره» در دوران جاهليّت از زناكارترين مردم بوده است و اين عمل زشت را در عهد عمر، زمانى كه والى بصره بود، نيز مرتكب شد. [٤]

[١]. شرح نهج البلاغه ابن ابى‌الحديد، ج ١١، ص ٤٤؛ مراجعه شود به: الغدير، ج ١١، ص ٣٨.

[٢]. مختصر تاريخ دمشق، ج ٢٥، ص ١٧٤.

[٣]. مراجعه شود به: شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج ٢٠، ص ١٠، ذيل حكمت ٤١٣.

[٤]. همان مدرك، ج ١٢، ص ٢٣٩.