عاشورا ريشه‌ها، انگيزه‌ها، رويدادها، پيامدها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤ - ٤- تشويق شاعران به مرثيهسرايى

٥- اهمّيّت به تربت امام حسين عليه السلام‌

دشمنان اسلام از بنى‌اميّه و بنى‌عبّاس با تمام توان، تلاش مى‌كردند تا قيام امام عليه السلام و ياران پاكباخته‌اش به دست فراموشى سپرده شود و مردم از آن سخنى نگويند و حتّى اثرى از قبر آن امام همام به جاى نماند.

از اين رو، برخى از خلفاى عبّاسى بارها به ويران كردن قبر آن حضرت اقدام كردند. [١] ولى از آن سو ائمّه اطهار عليهم السلام درهر فرصتى براى مقابله با اين جريان بپا خواستند و تربت آن حضرت را قطعه‌اى از خاك بهشت، مايه شفاى دردها، و موجب بركت زندگى دانسته‌اند.

در روايتى از امام موسى بن جعفر عليهما السلام مى‌خوانيم:

«لا تَأْخُذُوا مِنْ تُرْبَتي شَيْئاً لِتَبَرَّكُوا بِهِ، فَإِنَّ كُلَّ تُرْبَةٍ لنا مُحَرَّمَةٌ إِلَّا تُرْبَةُ جَدِّى الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِىٍّ عليهما السلام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ جَعَلَها شِفاءً لِشِيعَتِنا وَ أَوْلِيائِنا

؛ از تربت من چيزى براى تبرّك بر نداريد، زيرا همه تربت‌ها جز تربت جدّم امام حسين عليه السلام (خوردنش) حرام است. خداوند- عزّ و جلّ- آن را براى شيعيان و دوستان ما شفا قرار داده است!». [٢]

در حالات امام سجّاد عليه السلام آمده است كه در پارچه‌اى تربت امام حسين عليه السلام را نگه مى‌داشت.

«فَكانَ إِذا حَضَرَتْهُ الصَّلاةُ صَبَّهُ عَلى سَجَّادَتِهِ وَ سَجَدَ عَلَيْهِ‌

؛ هرگاه وقت نماز مى‌رسيد، آن (تربت) را روى سجّاده‌اش مى‌ريخت و بر آن سجده مى‌كرد». [٣]

مجموع رواياتى كه در مورد تربت امام حسين عليه السلام وارد شده است، مى‌رساند كه‌

[١]. در بحارالانوار، ج ٤٥، ص ٣٩٠ بابى تحت عنوان «جور الخلفاء على قبره الشريف» درباره تلاش‌خلفاى جور براى تخريب قبر آن حضرت آمده است.

[٢]. وسائل الشيعة، ج ١٠، ص ٤١٤، ح ٢ و بحارالانوار، ج ٩٨، ص ١١٨.

[٣]. بحارالانوار، ج ٩٨، ص ١٣٥. براى اطلاع بيشتر مراجعه شود به وسائل الشيعة، ج ١٠، ص ٤٢٠، باب ٧٥، (باب استحباب اتّخاذ سبحة من تربة الحسين عليه السلام).