عاشورا ريشهها، انگيزهها، رويدادها، پيامدها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٢ - ٤٨- اهداف امام در قالب اشعارى پر معنا
٤٨- اهداف امام در قالب اشعارى پر معنا
امام عليه السلام همچنان به سوى كوفه پيش مىرفت تا فرزدق، شاعر معروف را ديد، فرزدق سلام كرد و گفت: «اى فرزند رسول خدا! چگونه به مردم كوفه اعتماد كردى با آنكه آنان پسر عمويت- مسلم بن عقيل- و پيروانش را كشتند؟» اشك از ديدگان امام جارى شد و فرمود:
«رَحِمَ اللَّهُ مُسْلِماً فَلَقَدْ صارَ إِلى رَوْحِ اللَّهِ وَ رَيْحانِهِ وَ جَنَّتِهِ وَ رِضْوانِهِ، أَلَا إِنَّهُ قَدْ قَضَى ما عَلَيْهِ وَ بَقِىَ ما عَلَيْنا
؛ خداوند مسلم را رحمت كند، او به سوى رَوْح و ريحان و بهشت و رضوان خداوند رهسپار شد، بدانيد او به تكليف خويش عمل كرد و هنوز تكليف ما باقى مانده است».
سپس اين اشعار را ايراد فرمود:
|
فَإِنْ تَكُنِ الدُّنْيا تُعَدُّ نَفيسَةً |
فَدارُ ثَوابِ اللَّهِ أَعْلى وَ أَنْبَلُ |
|
|
وَ إِنْ تَكُنِ الْأَبْدانُ لِلْمُوتِ أُنْشِأَتْ |
فَقَتْلُ امْرِىءٍ بِالسَّيْفِ فِي اللَّهِ أَفْضَلُ |
|
|
وَ إِنْ تَكُنِ الْأَرْزاقُ قِسْماً مُقَدَّراً |
فَقِلَّةُ حِرْصِ الْمَرْءِ فِي الرِّزْقِ أَجْمَلُ |
|
|
وَ إِنْ تَكُنِ الْأَمْوالُ لِلتَّرْكِ جَمْعُها |
فَما بالُ مَتْرُوكٍ بِهِ الْحُرُّ يَبْخَلُ |