عاشورا ريشهها، انگيزهها، رويدادها، پيامدها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٤ - ١ عبداللَّه بن مسلم بن عقيل
به زمين كشيده مىشد، با خود گفتم: امام چه مىكند؟ ديدم او را آورده كنار شهداى اهل بيت عليه السلام قرار داد و آنگاه عرض كرد:
«اللَّهُمَّ أَحِصَّهُمْ عَدَداً، وَ اقْتُلْهُمْ بَدَداً، وَ لا تُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً، وَ لا تَغْفِرْ لَهُمْ أَبَداً؛ صَبْراً يا بَني عُمُومَتي، صَبْراً يا أَهْلَ بَيْتي، لا رَأَيْتُمْ هَواناً بَعْدَ هذَا الْيَوْمِ أَبَداً
؛ خدايا! از تعدادشان بكاه و آنان را پراكنده ساز و به قتل برسان و هيچ كس از آنان را باقى مگذار و هرگز آنان را نيامرز! اى عموزادگانم! صبر پيشه سازيد! اى اهل بيتم! صبر كنيد! بعد از اين روز هرگز خوارى نبينيد!». [١]
١٠٥- شهداى خاندان عقيل
در ماجراى نهضت عاشورا فرزندان و نوادگان عقيل در يارى امام حسين عليه السلام از خودگذشتگى فوقالعادهاى به خرج دادند به گونهاى كه مورد تمجيد و تحسين امام حسين عليه السلام قرار گرفتند. حضرت در برابر ايستادگى و نثار آنها فرمود:
«صَبْراً آلَ عَقيلٍ إِنَّ مَوْعِدَكُمُ الْجَنَّةُ، اللَّهُمَّ اقْتُلَ قاتِلَ آلِ عَقيل
؛ خاندان عقيل! شكيبايى پيشه كنيد كه جايگاه شما بهشت است، خدايا كشندگان آل عقيل را نابود كن». [٢]
امام سجاد عليه السلام به خاندان عقيل علاقه خاصى ابراز مىكرد و آنان را حتى بر خاندان جعفر طيار مقدم مىداشت، وقتى علتش را جويا شدند، فرمود:
«إِنِّي أَذْكُرُ يَوْمَهُمْ مَعَ أَبِيعَبْدِاللَّهِ فَأَرِقُّ لَهُمْ
؛ هر گاه به ياد ايثار آنان در راه ابى عبداللَّه عليه السلام مىافتم دلم بر آنان مىسوزد». [٣]
از خاندان عقيل در نهضت عاشورا نه تن به فيض شهادت نايل آمدند:
١. عبداللَّه بن مسلم بن عقيل
وى خواهرزاده امام حسين عليه السلام و مادرش «رقيه» دختر اميرمؤمنان عليه السلام است.
[١]. مقتل الحسين خوارزمى، ج ٢، ص ٢٧- ٢٨ و بحارالانوار، ج ٤٥، ص ٣٤- ٣٦.
[٢]. رجوع شود به: عقيل بن ابى طالب، ص ٧١ و ينابيع المودّة، ج ٣، ص ٧٣.
[٣]. اعيانالشيعة، ج ١، ص ٦٣٦.