عاشورا ريشه‌ها، انگيزه‌ها، رويدادها، پيامدها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٧ - نگرانى رسول خدا عليه السلام

كه مشركان قريش كينه‌اى عظيم از آن حضرت در دل بگيرند.

در اين ميان بنى‌اميّه كه تلاش‌هاى گسترده آنان بر ضدّ اسلام، با پايمردى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و شجاعت على عليه السلام و ساير مسلمانان نافرجام ماند و جمعى از خويشان آنان در جنگ‌هاى گوناگون به دست آن حضرت به هلاكت رسيدند، منتظر فرصتى جهت انتقام‌گيرى از بنى‌هاشم بودند.

با پيروزى اسلام و در زمان رسول خدا صلى الله عليه و آله جرأت درگيرى و انتقام گرفتن را نداشتند، امّا هنگامى كه بر امور مسلّط شدند، كينه‌هاى خويش را آشكار ساختند.

نگرانى رسول خدا عليه السلام‌

رسول اكرم صلى الله عليه و آله با توجّه به همه شرايط و با آن‌كه بارها مقام و موقعيّت على عليه السلام را براى مسلمانان بيان فرمود و در روز غدير خم در ميان هزاران نفر آن حضرت را به امامت منصوب كرد و بارها نيكى به اهل بيت خود را به مسلمانان توصيه فرمود؛ ولى همواره نگران كينه‌هاى قريش در حقّ على عليه السلام و خاندان او بود.

عالم بزرگ اهل سنّت «طبرانى» در «معجم الكبير» نقل مى‌كند كه: روزى رسول خدا صلى الله عليه و آله به على عليه السلام نظر افكند و اشك ريخت. وقتى از او پرسيده شد چرا گريه مى‌كنى؟ آن حضرت خطاب به على عليه السلام فرمود:

«ضَغائِنُ فِي صُدُورِ قَوْمٍ لَا يُبْدُونَها لَكَ حَتَّى يَفْقِدُونِي‌

؛ (گريه من) براى كينه‌هايى است كه در درون گروهى (نسبت به تو) وجود دارد، كه آن را پس از من آشكار خواهند ساخت». [١]

[١]. معجم الكبير، طبرانى، ج ١١، ص ٦١ و شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج ٤، ص ١٠٧. همين معنا با تعبير ديگرى نيز آمده است كه آن حضرت فرمود: «احَنٌ فِي صُدُورِ قَوْمٍ لَا يَبْدُونَها لَكَ إِلَّا مِنْ بَعْدِي» (ميزان الاعتدال ذهبى، ج ٣، ص ٣٥٥).