عاشورا ريشه‌ها، انگيزه‌ها، رويدادها، پيامدها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٠ - ٢- كشتار وسيع مردم مدينه

ابن اثير مى‌نويسد: مسلم بن عقبه، مدينه را سه روز بر لشكريانش مباح ساخت كه هرگونه بخواهند در آن عمل كنند. آنان به كشتار وسيع مردم پرداخته و اموال آنان را نيز غارت كردند. [١]

ابن قتيبه مى‌نويسد: يكى از سربازان شامى به منزل زنى وارد شد كه كودكى شيرخوار داشت، سرباز از او اموالى را طلب كرد، زن اظهار داشت: هر چه مال در خانه داشتم، همه را به غارت بردند.

سرباز سنگدل يزيدى طفل شيرخوار را از دامن مادر جدا كرد و در برابر چشم او چنان سرش را به ديوار كوبيد كه مغزش متلاشى شد. [٢]

مسلم بن عقبه وقتى بر مردم مسلّط شد، از آنان به عنوان بردگان يزيد بيعت مى‌گرفت كه اختيار اموال و خانواده آن‌ها به دست يزيد مى‌باشد كه هرگونه بخواهد در آن‌ها تصرّف كند. هر كس امتناع مى‌ورزيد، كشته مى‌شد. [٣]

در اين فاجعه از بزرگان مهاجر و انصار هزار و هفتصد تن و از ساير مسلمين ده هزار تن به قتل رسيدند. [٤]

ابن ابى الحديد مى‌نويسد: لشكريان شام، مردم مدينه را سر بريدند، آن‌گونه كه قصّاب، گوسفند را سر مى‌برد. چنان خون‌ها ريخته شد، كه قدم‌ها در ميان آن‌ها فرو مى‌رفت؛ فرزندان مهاجر و انصار و مجاهدان بدر را به قتل رساند و از آن‌ها كه باقى ماندند، به عنوان بردگان براى يزيد بيعت گرفت. [٥]

[١]. كامل ابن اثير، ج ٤، ص ١١٧.

[٢]. الامامة و السياسة، ج ١، ص ٢٣٨.

[٣]. تاريخ طبرى، ج ٤، ص ٣٨١؛ كامل ابن اثير، ج ٤، ص ١١٨ و مروج الذهب، ج ٣، ص ٧٠.

لازم به يادآورى است كه به سبب نفوذ فاجعه عظيم كربلا در افكار عمومى، يزيد دستور داده بود، در اين ماجرا متعرّض امام على بن الحسين عليه السلام و خاندانش نشوند و آن‌ها را از اين نحوه بيعت مستثنا دانست.

[٤]. الامامة و السياسة، ج ١، ص ٢٣٩.

[٥]. شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج ٣، ص ٢٥٩.