عاشورا ريشه‌ها، انگيزه‌ها، رويدادها، پيامدها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨ - سوم نقش ائمّه اطهار عليهم السلام در احياى ياد و نام امام حسين عليه السلام

سرزمين نينوا به شهادت برسد و فرزندان و بانوان حرمش به اسارت روند.

با شروع حكومت اموى، بى حرمتى‌ها از سوى معاويه و عمّالش نسبت به ساحت مقدّس اميرمؤمنان عليه السلام و فرزندانش حسن و حسين عليهما السلام و ترويج سبّ و لعن آنان به صورت علنى آغاز شد و زمينه‌هاى فاجعه خونين كربلا به گونه‌اى شتابان فراهم گرديد و آن حسين عزيزى كه اين همه مورد محبّت رسول خدا صلى الله عليه و آله و مسلمين بود، حتّى مأوايى در تمام آن سرزمين پهناور اسلامى نداشت. (در بخش‌هاى آينده به طور مشروح بحث آن خواهد آمد).

سوم: نقش ائمّه اطهار عليهم السلام در احياى ياد و نام امام حسين عليه السلام‌

در آيات متعدّدى از قرآن مجيد بر لزوم زنده نگه داشتن ياد پيامبران الهى و شخصيّت‌هاى برجسته تاريخ و بازگويى سرگذشت عبرت‌انگيز و درس‌آموز آنان تأكيد شده است. مطالعه اين دسته از آيات كه معمولًا با جملاتى نظير: «وَاتْلُ عَلَيْهِمْ، وَاذْكُرْ فِى الْكِتابِ» آغاز مى‌شود به خوبى مى‌رساند كه غرض از يادآورى و احياى ياد و خاطره برگزيدگان الهى، بيان بيوگرافى و شرح نام و مسائل شخصى آنان نيست، بلكه همواره در اين گونه از آيات اشاره شده است كه دليل زنده نگه داشتن ياد آنان وجود صفات نيكو و خصلت‌هاى پسنديده و روش‌هاى الهى و انسانى در آنان است.

در آيات ذيل مى‌خوانيم:

«وَاذْكُرْ فِى الْكِتابِ إِبْراهِيمَ إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً نَبِيّاً»؛ در اين كتاب ابراهيم را ياد كن، كه او بسيار راستگو و پيامبر (خدا) بود. [١]

«وَاذْكُرْ فِى الْكِتابِ مُوسى إِنَّهُ كانَ مُخْلَصاً وَ كانَ رَسُولًا نَبِيّاً»؛ و در اين كتاب از موسى ياد كن، كه او مخلص و رسول و پيامبرى والا مقام بود. [٢]

«وَاذْكُرْ فِى الْكِتابِ إِسْماعِيلَ إِنَّهُ كانَ صادِقَ الْوَعْدِ»؛ و در اين كتاب از

[١]. مريم، آيه ٤١.

[٢]. مريم، آيه ٥١.