دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢٥ - ب پس از نماز صبح

پس بار خدايا! چنان كن كه اين صبح با نور هدايت و با سلامتى در دين و دنيا بر من بدمد، و شبم را سپرى براى نيرنگ دشمنانم، و نگهدارى بر هلاكت‌جويى‌هاى نَفْسم قرار ده، كه تو بر هر چيزى كه بخواهى، توانمندى؛ به هر كس كه بخواهى، زمامدارى مى‌دهى، و از هر كس كه بخواهى، زمامدارى را مى‌ستانى؛ هر كس را بخواهى عزّت مى‌بخشى، و هر كس را بخواهى، خوار مى‌سازى؛ خير در دست توست و بر هر چيزى توانمندى؛ شب را در روز، و روز را در شب فرو مى‌برى، زنده را از مرده، و مرده را از زنده بيرون مى‌كنى، و به هر كس كه بخواهى، بى‌حساب، روزى مى‌دهى.

بار خدايا! منزّهى و ستايشت مى‌گويم. كيست كه بزرگى‌ات را بشناسد و از تو نهراسد؟ و كيست كه بداند تو كيستى و بزرگت نشمارد؟ به اراده‌ات، جدايى‌ها را الفت بخشيدى، و به قدرتت سپيده‌دم را شكافتى، و تاريكى‌هاى شب را به كَرَمت نورانى ساختى، و آب‌هاى شيرين و شور را، از درون صخره‌ها جارى گردانيدى، و از ابرها آبِ ريزان فرو فرستادى، و خورشيد و ماه را چراغ نوربخش براى مردم قرار دادى، بى‌آن كه در آنچه آغاز كردى، خستگى و درماندگى احساس كنى.

اى آن كه در عزّت و بقا، تنها هستى و با مرگ و نابودى بندگانت، بر آنان چيره گشتى! بر محمّد و خاندان پرهيزگارش درود فرست، نداى مرا بشنو، و دعايم را پذيرا باش، و به فضل خود، آرزوها و اميدهايم را محقَّق ساز، اى بهترين كسى كه براى برطرف كردن بدْ حالى‌ها خوانده مى‌شود، و براى هر آسانى و دشوارى، به وى اميد بسته شده است!

حاجتم را به درگاه تو آوردم. پس مرا از بهترينِ بخشش‌هايت نا اميد برمگردان. اى كريم! اى كريم! اى كريم! قدرت و توانى جز به سبب خداوند بلندمرتبه و عظيم نيست».

آن‌گاه سجده مى‌كرد و مى‌گفت:

«خداى من! قلبم در پرده، جانم معيوب، خِرَدم شكست‌خورده، هواى نَفْسم پيروز، فرمانبردارى‌ام اندك، نافرمانى‌ام فراوان، و زبانم اقرار كننده به گناه است.