دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٤٣ - ٥/ ٢ شمشير بىخطاى خداوند

كشته‌شدگان به دست وى، به اين كه او كُشنده آنان است، [نيز] نمونه‌هاى آشكار و فراوان دارد.

خواهر عمرو بن عبد وُد در سوگوارى براى برادرش مى‌گويد:

٤٧١٢. امام على ٧ در ديوان منسوب به ايشان:

من بازى هستم كه پرندگان تيز پرواز

از آن، سخن مى‌گويند و بر زمين مى‌افتند.

در زمانى كه هفت سالم بود، جنگ را آزمودم‌

و آنگاه كه موهايم سپيد گشت، مردان را به خاك افكندم.

و نيز فرمود:

شكار پادشاهان، خرگوش و روباه است‌

و من چون سوار شوم، دليران را شكار مى‌كنم.

شكار من در هنگام جنگ، چابك‌سواران‌اند و من‌

در ميدان جنگ، شيرى جنگجويم.

ر. ك: ج ٧ ص ٥٣١ (مؤمن مجاهد) و ص ٥٤٥ (دشمن كافران) و ص ٥٥٥ (سوداكننده جان براى خشنودى خدا).

ج ٦ ص ٧٩ (نبرد شخصِ امام).

٥/ ٢

شمشير بى‌خطاى خداوند

٤٧١٣. پيامبر خدا ٦: اى على! تو چابك‌سوار عرب و كُشنده ناكثين، مارقين و قاسطين هستى. تو برادر منى و مولاى هر مؤمنى و شمشير خدايى كه هرگز اشتباه نمى‌كند.