بنابراين با توجه به اين كه صفات ياد شده در اين آيات، مربوط به زمان خاصى نيست و آيه مورد بحث نيز پاسخ خداوند به درخواست اين گروه (اولوا الألباب) است، مطالب مطرح شده در آيه مورد بحث نيز، اختصاص به زمان پيامبر و گروه خاصى از مجاهدان راه خدا نداشته، بلكه كسانى را كه در آن زمان ويا زمانهاى بعد به شهادت نرسيدند، ولى از مؤمنان و مجاهدان راه خدا بوده اند، نيز شامل مى گردد.

٣. اجتناب از گناهان بزرگ

(إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَونَ عَنْهُ نُكَفِّر عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُدْخَلاً كَريماً).[١]

«اگر از گناهان بزرگ اجتناب نماييد، گناهان كوچك شما را مى پوشانيم و شما را در جايگاه ارجمندى وارد مى سازيم».[٢]

امام صادق (عليه السلام) فرمودند: هر كس از گناهانى كه بر آنها وعيد آتش داده

[١] نساء/٣١.
[٢] لازم به ذكر است كه گناهان را مى توان از دو نظر مطالعه كرد:
[١] در مقايسه با خداوند كه از آنها نهى نموده است. در اين صورت همه گناهان، كبيره اند و هيچ گناه صغيره اى وجود ندارد.
[٢] در مقايسه برخى از آنها با برخى ديگر. در اين صورت به دو نوع صغيره و كبيره تقسيم مى شوند. در اين باره بحثهاى مفصل و مشروحى در تفاسير مطرح شده است كه بايد در مناسبت ديگرى به بررسى آن بپردازيم. علاقمندان مى توانند، به مجمع البيان:٢/٣٩ والميزان:٤/٣٤٤ ـ٣٥٦ رجوع نمايند.