منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٤٣

كه بسيار انبيا و مرسلين اند *** به هر جانب جهانى حور عين اند

همه بر ره نشسته شم بر راه *** ز بهر رويت اى خورشيد درگاه...

خطاب آمد كه دع نفسك درون آى *** به بى يسمع و بى ينطق برون آى

بخواه از آرزويى هست رودت *** چرا بى خود شدى آخر چه بودت

كنون چون سوختى برهم بتان را *** شفاعت كن زمانى امتان را

يتيمى وز يتيمى اين بديع است *** كه خلق هر دو عالم را شفيع است

فقيرى وز فقيرى اين شگفت است *** كه عرش و فرش صيت او گرفت است...

خدايا نور دين همراه ما كن *** محمد(صلى الله عليه وآله) را شفاعت خواه ما كن[١]

٦. الياس بن يوسف معروف به حكيم نظامى گنجه اى متولد حدود ٥٤٠ ٥٣٥ و متوفاى٦٠٢ ٥٩٩ شاعر سخن ساز زمان، سراينده «مخزن الاسرار» و «خسرو و شيرين» و «ليلى و مجنون» و غيره.

محمّد كافرينش هست خاكش *** هزاران آفرين بر جان پاكش

سرو سر خيل ميدان وفا را *** سپه سالار جمع انبيا را

مرقع دركش نر ماده چند *** شفاعت خواه كار افتاده چند[٢]