«پيامبر خدا(صلى الله عليه وآله) از موضوع شفاعت ياد كرد، آنگاه فرمود: هنگامى كه مردم مى خواهند از پل جهنم بگذرند فرشتگانى كه در دو طرف پل هستند آنان را دعا مى كنند(و شفاعت مى كنند) كه از اين موقف خطرناك به سلامت بگذرند».

٢٦. پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله) در حديثى فرمود: «أمّا أهل النّار الّذين هم أهلها فلا يموتون فيها ولا يحيى ولكن ناس أصابتهم نار بذنوبهم أو بخطاياهم فأماتتهم أماتة حتى إذا كانوا فحماً أذن فى الشفاعة فيخرجون ضبائر ضبائر».[٣]

«امّا آنان كه مشرك و اهل جهنم هستند كه براى هميشه در آن مخلد خواهند بود، نه مى ميرند و نه زنده مى شوند، ولى آنان كه ايمان به خدا داشته اند امّا به خاطر گناهان و خطاهاشان گرفتار آتش جهنم شده اند مدتها در جهنم مى مانند تا اجازه شفاعت داده مى شود، و آنگاه به توسط شفاعت شفاعت كنندگان، گروه گروه از آتش خلاص مى گردند».

٢٧. پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله) در حديثى فرمود: «فيشفعون حتى يخرج من قال لاإله إلاّاللّه ممّن فى قلبه ميزان شعيرة».[٤]

[١] مسند احمد:٣/١٢.
[٢] مسند احمد:٣/٢٦.
[٣] مسند احمد:٣/٧٩;با مختصر تفاوت در كتابهاى زير مى باشد: سنن ابن ماجه:٢/١٤٤١; سنن دارمى:٢/٣٣٢; و نيز مسند احمد:٣/٥.
[٤] مسند احمد:٣/٣٤٥.