اگر شرك مقارن، مايه بطلان وحبط عمل نيك است، كفر مقارن هر چند به صورت شرك نباشد نيز مايه حبط عمل است. مانند اين كه در حال انكار معاد، عمل نيكى را انجام دهد چنان كه مى فرمايد:

(أُولئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِ آياتِ رَبِّهِمْ وَلِقائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فَلا نُقيمُ لَهُمْ يَومَ الْقِيامَةِ وَزْناً).[١]

«آنان كسانى هستند كه به آيات خدا و روز معاد كفر ورزيده اند، پس عملهاى نيك آنان باطل گرديده، و روز رستاخيز براى آنان ارزشى قائل نخواهيم شد».

٤. بى حرمتى نسبت به پيامبر (صلى الله عليه وآله)

در برخى از آيات، بى حرمتى به پيامبر (صلى الله عليه وآله) از عوامل احباط شمرده شده است. يكى از مظاهر اين بى حرمتى، آن است كه انسان بلندتر از پيامبر سخن بگويد و در سخن گفتن با او فرياد بزند،و به عبارت ديگر: در مقام سخن گفتن ادب را رعايت ننمايد و با پيامبر مانند ديگران سخن بگويد، چنان كه مى فرمايد:

(ياأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَرْفَعُوا أَصْواتَكُمْ فَوقَ صَوْتِ النَّبِىّ وَلا تَجْهَرُوا لَهُ بِالقَولِ كَجَهْرِ بَعضِكُمْ لِبَعْض أَنْ تَحْبَطَ أَعْمالُكُمْ وَأَنْتُمْ لا تَشْعُرُونَ).[٢]

«اى افراد با ايمان! صداهاى خود را فراتر از صداى پيامبر نبريد. وبراى او داد و فرياد نكنيد، آن گونه كه برخى از شما با برخى ديگر سخن مى گويد و فرياد

[١] كهف/١٠٥. به همين مضمون است آيه ١٤٧ سوره اعراف.
[٢] حجرات/٢.