منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٧٨
شفاعت در احاديث اهل سنَّت
١. پيامبر گرامى(صلى الله عليه وآله) فرمود: «لكُلّ نَبىّ دعوة مستجابة فتعجل كلّ نبى دعوته و انّى اختبات دعوتى شفاعة لأُمّتى فهى نائلة من مات منهم لا يشرك باللّه شيئاً».[١]
«خداوند بزرگ براى هر پيامبرى دعاى مستجابى قرار داده است، پيامبران گذشته در همين دنيا از آن استفاده كردند، امّا من آن دعا را براى شفاعت كردن امت خود در آخرت نگه داشته ام، و شفاعت من نصيب افرادى از امت خواهد شد كه، با ايمان از دنيا بروند و مشرك نباشند(زيرا شرك مانع از شفاعت مى گردد)».
٢. پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله) فرمود: «أعطيت خمساً... وأعطيت الشفاعة فادخرتها لأُمّتى فهى لمن لا يشرك باللّه شيئاً».[٢]
«خداوند بزرگ به من پنج امتياز اعطا كرده است، ... يكى از آنها شفاعت است كه آن را براى امت خود نگاه داشته ام، شفاعت براى كسانى است كه مشرك نباشند».
٣. پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله) فرمود: «شفاعتى نائلة إن شاء اللّه من مات ولا يشرك
[١] سنن ابن ماجه:٢/١٤٤٠. ودر كتابهاى زير به همين عبارت يا با مختصر تفاوت بر مى خوريد. مسند احمد، ج١، ص٢٨١ موطأ مالك:١/١٦٦; سنن ترمذى: ٥/٢٣٨; سنن دارمى:٢/٣٢٨; صحيح مسلم:١/١٣٠; صحيح بخارى:٨/...و٩/١٧٠.
[٢] مسند احمد:١/٣٠١. و به همين عبارت يا با مختصر تفاوت در كتابهاى زير برمى خوريد. سنن نسائى: ١/١٧٢; سنن دارمى: ١/٣٢٣و ج٢/٢٢٤; صحيح بخارى:١/٩٢و ١١٩; مسند احمد:٤/٤١٦.