٥. در بدهى هاى مدت دار، به خاطر گرفتن وام با داد و ستد، دستور مى دهند آن را بنويسند، به نويسنده سند دستور مى دهد كه از روى عدالت سند را تنظيم كند چنان كه مى فرمايد:

(يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا تَدايَنْتُمْ بِدَيْن إِلى أَجَل مُسَمّىً فَاكْتُبُوهُ وَلْيَكْتُبْ بَيْنَكُمْ كاتِبٌ بِالعَدْلِ...).[٢]

«اى كسانى كه ايمان آورده اى د، هنگامى كه بدهى مدت دارى به يكديگر پيدا كنيد آن را بنويسيد، و بايد نويسنده اى ازروى عدالت (سند را) بنويسد».

٦. هنگام تنظيم سند به بدهكار دستور مى دهد كه آنچه بر ذمّه دارد، به دقت املا كند تا كاتب به درستى بنويسد چنان كه مى فرمايد:

(...وَلْيُمْلِلِ الَّذِى عَلَيهِ الحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّهَ رَبَّهُ وَلا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئاً...) .[٣]

«آن كس كه حق بر عهده اوست، بايد به درستى املا كند و از خداوند كه پروردگار اوست، بپرهيزد وچيزى را فروگذار ننمايد».

٧. آنچه كه بدهكار توانايى املا را ندارد تا نويسنده سند به دقت بنويسد، ولى اوبايد با رعايت عدالت املا كند و دو نفر از مردان عادل خود را بر اين حق شاهد بگيرد چنان كه مى فرمايد:

(...فَإِنْ كانَ الَّذِى عَلَيْهِ الحَقُّ سَفِيهاً أَوْ ضَعِيفاً أَوْ لا يَسْتَطيعُ أَنْ

[١] بقره/٢٨٠.
[٢] بقره/٢٨٢.
[٣] بقره/٢٨٢.